Chester’s verhaal – 1

 

Voordat hij weg ging, draaide Chester zich nog eenmaal om naar het huisje waar hij de afgelopen 5 jaar had gewoond.

Niet dat het iets bijzonders was maar hij was er wel aan gehecht geraakt. De geur van de rozenstruik die hij zelf geplant had, deed hem denken aan zijn kinderjaren. Zijn moeder gebruikte de rozenbottels om er olie uit te halen en zij gebruikte het als parfum.

Hij had geen duidelijke herinneringen aan het allereerste huis waar ze in hadden gewoond. Het was superklein geweest totdat ze zich een beter huis konden veroorloven. Hoewel het nieuwe huis ook niet erg groot was. Zijn ouders hadden besloten geen kinderen meer te krijgen vanwege de zware zwangerschap die zijn moeder had gehad.

 

Wat was hij gelukkig tijdens zijn eerste kinderjaren!

Zijn moeder was er altijd voor te vinden om met hem te spelen. Samen probeerden ze mooie insecten te vangen, die ze dan naderhand weer los lieten. Hij had ze zelf wel willen houden maar zijn moeder overtuigde hem ervan, dat ze zouden sterven als ze in een gesloten pot zouden zitten.

Zijn vader was huisarts en als hij niet werkte dan studeerde hij want zijn ideaal was chirurg te worden.

 

Zijn vader was altijd wat ongerust als hij zag hoe de jongen zijn moeder uitputte. Chester had wel gemerkt, dat ze steeds sneller moe werd. Ze hoestte steeds vaker en haar lippen waren zo wit….

Zijn vader zag zijn droom verwezenlijkt: hij was nu officieel chirurg en werd geroemd om zijn kunde. Zelfs beroemdheden wilden door hem geopereerd worden als er nier- hart- of leventransplantaties nodig waren. Iedereen kende de befaamde Dokter Hemmingway.

Hij was er echter op tegen om plastisch chirurgie te doen. Daar zou hij rijk van kunnen worden maar hij deed dat alleen maar als mensen door een ongeluk misvormd waren, dan wel… Maar hij wilde niet “makkelijk geld” verdienen door operaties te doen omdat men een mooier lichaam wilde. Hij was geen miljonair maar had wel genoeg geld om probleemloos te kunnen leven.

Chester herinnerde zich, dat zijn ouders samen erg gelukkig ware

Zijn moeder zorgde ervoor, dat man en kind niets te kort kwamen. Ja, hij had beslist een mooie kindertijd gehad tot ongeveer 8 jaar oud. Weer zag hij de bezorgde blik in zijn vader’s ogen omdat het hoesten van mama steeds erger werd.

Zij lag nu hele dagen in bed. Hemmingway besloot om zijn vrouw de volgende dag naar het ziekenhuis te laten vervoeren ondanks dat zij niet wilde.

Die nacht werd zij wakker en voelde zich zo zwak. Ze dacht, dat ze zich misschien beter zou voelen als ze iets zou eten, dus ze stond op.

In de keuken konden haar benen haar niet meer dragen en ze voelde, dat ze ging vallen. Met een laatste krachtsinspanning riep ze om haar man.

Vader en zoon werden tegelijkertijd wakker en gingen snel naar de keuken maar ze konden alleen maar toekijken hoe ze stierf.

Hemmingway probeerde sterk te zijn voor zijn zoon maar het was hem onmogelijk.

Zij kregen toestemming haar te begraven tussen haar rozenstruiken. Dat was de plaats waar ze altijd het liefste was.

Na de  begrafenis was niets meer hetzelfde voor vader en zoon. Er was geen vreugde en blijdschap meer op Chester’s gezicht. Hij was te ernstig voor zijn leeftijd.

Hij begon nachtmerries te krijgen en weigerde soms om naar bed te gaan uit angst om de dood van zijn moeder weer te dromen.

Zijn vader nam hem dan bij zich in bed maar ondanks dat, kreeg de jongen niet voldoende nachtrust.

Hij begon problemen te hebben op school en hoewel zijn vader hem hielp met zijn huiswerk, ging hij toch achteruit. Hemmingway kon eigenlijk niet eens zichzelf helpen na het verlies van zijn vrouw.

Hij miste haar zó, dat hij zich opgaf voor “Artsen zonder Grenzen”. Hij dacht, dat werken onder extreme omstandigheden hem misschien zouden helpen over zijn verlies heen te komen.
Hij probeerde het uit te leggen aan Chester en de jongen zei: “Ja papa, ik begrijp het” maar dat was niet waar. Chester begreep niet waarom zijn vader wegging en hem aan de zorgen overliet van een oudere dame.

Met meer ‘downs’ dan ‘ups’ vervlogen zijn kinderjaren en zonder grote problemen ook zijn teenagertijd. Iedere maand ontving hij een lange brief van zijn vader.

Een paar dagen na zijn 18e verjaardag, ontving hij een afschuwelijk bericht.

Een leeuw was in het veldhospitaal binnen gedrongen en had dood en verderf gebracht. Dokter Hemmingway had het niet overleefd.

Chester was nu alleen op de wereld.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Chester's Verhaal en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s