Vanuit Een Ander Gezichtspunt – 1

Als je denkt aan de jeugd, dan stel je je altijd geluk, blijdschap en gelach voor. Helaas is dat niet in alle gevallen zo. Ik stel jullie voor aan dit kleine meisje.
 
Haar ouders noemen haar “Hé” of “Axi”. Ze wist niet of het haar echte naam was maar ze was er inmiddels al aan gewend.

Op een dag waagde ze het aan haar moeder te vragen of ze niet een broertje of zusje kon krijgen. Daarop zei haar moeder, Carla: “Maak dat je wegkomt, jij klein monster; één ongeluk (accident) in mijn leven is genoeg geweest”.

Dus dat is wat ze was; een ongeluk…. dat verklaart waarom ze Axi genoemd werd. Ze raakte er steeds meer van overtuigd, dat ze niet gewild en geliefd was.

Eigenlijk bestond het woord liefde helemaal niet in hun gezin. Ze waren allen erg ongelukkig. Haar ouders maakten altijd ruzie om geld.

Het was hun droom op een dag rijk te zijn maar die dag zou nooit komen als ze altijd zo lui bleven. Gewoon praten konden ze niet. Ze schreeuwden altijd en tegen haar een grauw en een snauw. Het was logisch, dat het kind wist dat ze niet van haar hielden.

Haar vader, Albert kwam zo nu en dan thuis met wat fruit, dat hij uit privé tuinen had gestolen. Dan hadden ze weer wat te eten gedurende een dag of twee.

Ze was zielsongelukkig. Door het luide ruziën van haar ouders kon ze vaak niet slapen al trok ze de dekens over haar hoofd. Altijd het geschreeuw over geld. Op school kon ze soms niet wakker blijven waardoor de cijfers op haar rapport niet al te best waren.

Vanaf zeer jeugdige leeftijd had ze het besluit genomen om altijd genoeg geld te hebben; het maakte haar niets uit hoe ze het zou krijgen. Thuis probeerde ze geen aandacht te besteden aan haar ouders.

Wel ging ze soms naar het park en daar zag ze kinderen vrolijk spelen onder het wakend en liefhebbend oog van hun vader of moeder en ze begon afgunstig te worden. Wat hadden die andere kinderen, dat zij niet had?

Ze begon te spijbelen en dan ging ze de deuren langs om te vragen of ze soms boodschappen kon doen. Op die manier verdiende ze haar eerste geld. Ze had bij een vuilnisbak een oude fiets gevonden, die ze schoonmaakte. Daarmee ging het boodschappen doen ook sneller.

Soms gebeurde het wel, dat ze voor iemand boodschappen had gedaan en er niets voor kreeg dan een “dank je wel”. Dat was ook niet echt bevorderlijk voor het verzachten van haar karakter.

Vaak moest ze zich schuil houden achter wat struiken om niet door de Politie of de Sociale Dienst betrapt te worden op spijbelen.

Ze huilde in bed vaak bittere tranen van jaloezie, als ze families met kinderen aan het strand had gezien of die aan het barbecuen waren. Och, wat was ze toch ongelukkig!

Zij was het die afwaste en het huis schoon hield. Al heel jong kon ze zelfs al  behoorlijk koken en daar was fantasie voor nodig want er was niet veel in huis.

  

Af en toe zag ze hoe haar moeder zichzelf in de spiegel bekeek en dan mompelde ze tot zichzelf, dat ze er toch nog redelijk uitzag en opnieuw zou kunnen beginnen.  

Na een vreselijke ruzie zag ze hoe Carla haar weinige bezittingen inpakte en toen ze haar vroeg waar ze heen ging snauwde haar moeder: “Lopen jullie alletwee naar de hel; voor geen geld ter wereld blijf ik in dit hok wonen”  

…en ze vertrok… Daarna heeft ze haar nooit meer terug gezien.

Het kon Axi eigenlijk ook niet veel schelen want dan was ze in ieder geval van dat geruzie af. Haar vader was toch bijna nooit thuis. Als hij thuis was, dan reageerde hij zijn slechte humeur wel op haar af.

  

Dus als hij thuis was dan ging zij weg. Ze fietste veel of ze las een boek in het park. Soms ging ze naar het strand en dan fantaseerde ze hoe het zou zijn op het Vuurtoren Eiland.

Soms spraken de mensen haar aan om te vragen waarom ze niet op school was en dan kreeg ze het weleens voor elkaar om een ijsje te krijgen.

 Af en toe ging ze bij de Bistro van haar verdiende centjes pizza eten.

  

Het was toevallig ook in de Bistro, dat ze veranderde van meisje in teenager.

Vrij korte tijd daarna vertrok haar vader voorgoed.

 Ze kon zich herinneren, dat het volle maan was toen hij wegging en ze bleef helemaal alleen thuis. Hij had het geld, dat Axi had gespaard van het boodschappen doen, meegenomen. Niet dat het veel was… maar toch….

 Toen nam ze een wijs besluit; nu zou ze naar school gaan. Ze was opgelucht, dat ze nu helemaal alleen was en niets meer te vrezen zou hebben van haar vader’s buien.

Natuurlijk had ze wel geld nodig en ze bood zichzelf aan als hulp in de huishouding in de namiddag. Ze was eigenlijk te jong voor dit soort werk en de mensen maakten er misbruik van, dat ze zwart werkte, door haar maar heel weinig te betalen.

Ze wist het wel maar ze slikte het en kropte al haar wrok tegen die mensen op. Op een dag zou ze wel wraak op ze nemen…!

Toen zag ze een advertentie, dat er een hulpje gezocht werd voor de middag in de boekenwinkel. Drie uurtjes maar en het betaalde ook redelijk. Dat was perfect voor haar. Nu had ze genoeg tijd voor school en huiswerk. Tussendoor vond ze ook nog tijd om gymnastiek te doen. Nee, ze was niet zo lui als haar ouders.

Die periode beschouwde ze als de gelukkigste tijd van haar korte leven.

Het studeren ging nu ook van een leien dakje.

Wordt vervolgd.

  

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Vanuit een Ander Gezichtspunt en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Vanuit Een Ander Gezichtspunt – 1

  1. Yvonne Astrid zegt:

    Zeg Margo, ik hoop niet dat ze gauw groot word want dan is het zo afgelopen, ik kijk erg uit naar jou verhalen.Het komt mij bekend voor of heb je het mij soms verteld toen we bij je waren?KJus Von.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s