Zijn Vader’s Zoon – Deel 3

 

“¿Mat? Hallo, ik ben het… Raph. Hee, ik wilde iets aan je vragen over de babies in jouw familie.” Plotseling begon hij zacht te praten en zei: “Wacht even, mijn moeder komt eraan”. Toen hij merkte, dat zij geen aanstalte maakte om weg te gaan, vroeg hij aan zijn vriend: “Kan ik naar je toekomen? … Je wilt liever afspreken voor de deur van de supermarkt? … Over een half uur? Oké, dan zien we elkaar daar.”

Hij vroeg toestemming aan zijn moeder en zij was allang blij, dat het kind de laatste tijd wat meer speelde en niet steeds met zijn neus in de boeken zat. Ze gaf hem een knuffel en wég was hij, op weg naar zijn vriend.

Cynthia voelde zich weer behoorlijk wat prettiger want ze voelde de aanwezigheid van Raphael’s geest in de buurt. Ze miste echter wel haar vriendin Ilona. Die was verhuisd naar een andere straat. Ze waren dus geen buren meer. Cynthia speelde met de gedachte weer haar oude beroep op de begraafplaats op te nemen maar ze zette de gedachte al snel van zich af omdat ze het kind niet door een ander wilde laten verzorgen. Een paar dagen geleden, terwijl ze naast het graf van haar man zat te lezen, kwam er een hardnekkige gedachte bij haar op: “Laat hem met rust; je moet niet overdrijven in de opvoeding; het kind moet ook leren onafhankelijk te zijn”. Ze wist, dat het inderdaad het beste zou zijn maar het was heel moeilijk voor haar. Hij was de enige die ze had op de wereld.

In de tussentijd was Raph al aangekomen op de afgesproken plek maar Mattie was er nog niet. Er stond wel een jongen die bij hem in de klas zat en met hem praatte hij wat tot de jongen naar huis moest.

Gelukkig… daar kwam Mateo aan. Hij was een beetje humeurig zoals bijna altijd en hij vroeg aan hem: “Wat was er nou zo belangrijk, dat je het niet door de telefoon kon zeggen?”

“Nou… ik dacht…eh…, dat je me misschien wel kon helpen… omdat jij een expert ben in babies”.

Mateo begon zich superinteressant te voelen en zei gewillig: “Oké, wat wil je weten?”

Toen vertelde Raphael, dat hij aan zijn moeder had gevraagd om een broertje of een zusje.

“Wat zei ze toen?”

Raphael zei met een verongelijkte uitdrukking op zijn gezicht: “Ze zei, dat het onmogelijk was omdat er geen man in huis is. Ik vond dat antwoord helemaal niet leuk want ik ben per slot van rekening toch een man; ik kan haar helpen bij het verzorgen van een baby. Ik zei dat tegen haar en zij zei toen, dat ze het niet zo bedoelde maar ik zag duidelijk, dat ze haar lachen moest inhouden. Heb jij enig idee waarom?”

Mattie antwoordde: “Poeh… ze denkt vast en zeker, dat je te klein bent om te kunnen helpen. Ze beschouwt je als een klein kind. Ik kan me voorstellen, dat je het niet leuk vond. Ik heb er ook een hekel aan als mijn moeder dat doet.”

Raphael zei: “Ja, maar hoe kan ik haar ervan overtuigen, dat ze een baby krijgt?”

Mateo dacht even diep na en zei: “Ja, er is misschien wel iets wat je kan doen. Heb je geld bij je?”

“Ja. Mijn moeder geeft me altijd wat voor het geval, dat er iets gebeurd. Waarom?

Mattie: “We hebben thuis een boek, dat over babies gaat en ik heb gemerkt, dat als mijn moeder het heeft gelezen, ze een paar dagen naderhand verteld, dat ze een baby gaat krijgen. Dat kan geen toeval zijn. Ik weet hoe het boek heet. Als je het koopt, kan je het thuis neerleggen op een plek waarvan je weet, dat ze het zal zien. Waarschijnlijk gaat ze het dan lezen en wie weet, misschien lukt het dan.”

Raphael zei hoopvol: “Wat een goed idee. Ik wist dat ik op je kon rekening. Je bent mijn beste vriend!”

Mateo liep met Raphael mee op te zeggen welk boek het was. Na het gekocht te hebben, bladerde de jongen het even door en daarna hadden ze ook nog tijd om ‘tikkertje’ te spelen.

Toen het tijd was om naar huis te gaan zei Mateo: “Oh, ik vergat het bijna te zeggen. Als mijn moeder het boek heeft gelezen, trekt ze naderhand altijd ruime kleren aan omdat ze dan ineens dikker wordt. Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft maar, als ik jou was zou ik er toch maar op letten. Weet je zeker Raph, dat je er mee door wilt gaan? Kom niet naderhand naar me toe om me de schuld te geven hoor! Ik heb je gewaarschuwd, dat het niet altijd leuk is om babies te hebben”.

Raph antwoordde, dat hij ermee door wilde gaan en dat hij er bijna van overtuigd was, dat zijn moeder van hem zou blijven houden. Ze namen afscheid en gingen naar huis. Raphael was erg opgewonden met het idee en terwijl hij naar huis liep maakte hij al plannen. Hij zou het boek op de grond in zijn kamer neerleggen. Als zijn moeder dan ging opruimen en het bed opmaken dan zou ze het oppakken. Vast en zeker!

Thuis at Raph een boterham met pindakaas terwijl zijn moeder in de keuken bezig was. Hij nam zich voor goed op te letten op wat voor kleding ze de komende dagen aan zou trekken.

Toen ging hij naar bed en hij droomde, dat hij zijn kamer met andere kinderen moest delen en dat zijn moeder geen tijd had voor een knuffel.

Badend in het zweet werd hij wakker. Hij ging zich snel douchen. Vanuit zijn ooghoek had hij al gezien, dat het boek er nog steeds lag; op dezelfde plek waar hij het had neer gelegd dus voorlopig kon er nog niets gebeurd zijn.

Na ontbeten te hebben, gaf hij zijn moeder een kus en holde naar de autobus, die al op hem stond te wachten.

Cynthia moest glimlachen toen ze zag hoe energiek haar zoon ’s morgens was. Ze stelde zich er al op in om het huis op te ruimen.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Zijn Vader's Zoon en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Zijn Vader’s Zoon – Deel 3

  1. Conny zegt:

    Hoi Margo,het is weer een erg leuk verhaal hoor.Hoop gauw het volgende deel te lezen!!Ga maar lekker door met schrijven,knuffel van Conny.

  2. Yvonne Astrid zegt:

    Hoi Mar, het is weer een leuk verhaal kijk uit naar het vervolg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s