Zijn Vader’s Zoon – 4 (Laatste deel)

Toen Cynthia bij het opruimen het boek zag liggen op de grond van het kind z’n kamer, stond ze verbluft te kijken: ‘Wat doet een kind nu in ‘shemelsnaam met een boek over zwangerschap…’ Ze bleef er echter niet lang bij stil staan en ze legde het weg om daarna door te gaan met haar werk.

Toen ze klaar was, belde ze Ilona op om te vragen hoe het met haar ging. Ilona antwoordde, dat alles in orde was; ja, ongemakkelijk zoals dat altijd is de laatste weken van de zwangerschap. Ze zei ook, dat ze nog bezig was de verhuisdozen te legen want ze waren nog niet helemaal in het nieuwe huis geïnstalleerd. Ilona bood aan haar te helpen maar Ilona zei: “Wel nee meid… ik weet precies waar ik alles op moet bergen en trouwens, de verleiding zou erg groot zijn om dan te gaan zitten kletsen met een kop koffie. Nee, laat me maar. Als ik aan kant bent geef ik je een seintje en dan zou ik het erg gezellig vinden als je langs zou willen komen.” Cynthia zei, dat ze er naar uit zou kijken.

Ze hing de telefoon op en, terwijl ze bezig was het eten klaar te maken, dacht ze, dat ze daarna wel naar het strandje zouden kunnen gaan.

Raphael kwam na school direct naar huis. Hij wilde weten of zijn moeder het boek had gelezen. Na haar een kusje te hebben gegeven keek hij haar een beetje teleurgesteld aan. Ze zag het wel en vroeg: “Wat is er lieverd, is er iets gebeurd?”

“Nee hoor… ik hoopte alleen dat…; nee, er iets niets aan de hand”.

Na het eten vroeg Cynthia of hij zin had om naar het kleine strandje te gaan want zij had zin om te vissen. Natuurlijk had hij daar zin in. Hij maakte vliegensvlug zijn huiswerk en daarna gingen ze naar het strandje wandelen.

Terwijl Cynthia viste was Raph bezig het strandje af te stropen om te kijken of hij zijn collectie stenen en schelpen kon verrijken. Het was een fijne middag zo saampjes en toen de zon onderging, liepen ze weer naar huis.

Onderweg naar huis vroeg hij: “Mam… heb je het boek in mijn kamer gezien?”

“Ja, waarom?”

“Een vriend heeft het me gegeven en het is reuze interessant; je zou het moeten lezen”.

 “Oké, als het echt zo interessant is, dan zal ik het een dezer dagen wel lezen”.

Na ongeveer een week, vroeg Raphael toestemming om na school met zijn vriend Mateo naar huis te gaan.

Cynthia zei: “Ik denk niet, dat het zo’n goed idee is want eergisteren was ik op bezoek bij zijn moeder en die zei, dat ze in het ziekenhuis opgenomen moest worden. Daarna heb ik niets meer van haar gehoord. Ik heb er in principe niets op tegen maar misschien is het beter als Mattie met jou hier naar toe zou komen”.

Nee, Mateo wilde liever, dat Raph met hém mee ging. Hij vroeg aan Raph of zijn moeder het boek gelezen had. Hij antwoordde, dat zijn moeder nog steeds geen ruime jurken aan had. Ze droeg nog steeds haar eigen normale kleding.

Samen maakten ze het huiswerk en daarna keek Raph naar de tweelingbroertjes van Mattie. Die werden al weer snel naar bed gebracht door een kinderjuffrouw. Hij zei, dat hij het fijn zou vinden als hij thuis ook een kleintje zou hebben en kon bijna niet wachten tot zijn moeder het boek zou lezen.

 
Mateo zei: “Maak je maar niet ongerust; het boek is écht goed. Kom, ik zal je wat laten zien” en hij deed de deur naar een andere kamer open.

Raphael z’n ogen werden zo groot als schoteltjes. Hij kon zijn ogen niet geloven; overal zag hij wiegjes.

Zijn vriendje zei: “Nou zie je het zelf; het boek is echt goed en wordt steeds beter. Eerst had mijn moeder mij, daarna mijn tweelingbroertjes en nu kreeg ze er gelijk drie… en allemaal meisjes”. Mateo was nog slechter gehumeurd dan gewoonlijk. “Om nu iets aan mijn moeder te kunnen vragen moet ik een schriftelijk verzoek indienen” maar ondanks alles moest hij om zijn eigen grapje lachen.

Raphael stond daar maar en was niet in staat één woord uit te brengen. Hij herinnerde zich van de nachtmerrie die hij had waarin hij zijn kamertje had moeten delen met veel andere kinderen. Opeens kreeg hij haast en zei: “Sorry Mat, ik ga naar huis om het boek weg te halen voordat mijn moeder het leest.” Hij holde weg en hoorde zijn vriend nog lachen terwijl hij riep ‘ik heb je gewaarschuwd!

Toen hij thuis kwam, was zijn moeder in de tuin en toen hij zag, dat ze een ruime jurk aan had, schrok hij zich wezenloos. Het enige dat hij nog kon stamelen was ‘Te laat!

Cynthia zelf was geschrokken omdat het kind zo in paniek was en ze zei: “Kom hier Raph en vertel me eens wat er aan de hand is.” De jongen begreep, dat er niets ander ópzat dan het hele plan met het boek te vertellen. Hij zei, dat het hem nu erg speet want de moeder van Matty had drielingen gehad door de schuld van het boek.

Cynthia stond daar in stilte en liet even de kinderlogica tot haar doordringen… en toen begreep ze het. Ze kon het lachen niet inhouden maar voordat het kind zich beledigd zou kunnen voelen, knuffelde ze hem en ze zei, dat ze vanavond zou vertellen hoe babies geboren konden worden en dat het absoluut niets met een boek te maken had. “Pas als een vrouw weet, dat ze een kindje gaat krijgen, leest ze zo’n boek om voorbereid te zijn en om een goede moeder te zijn. Ik begrijp niet, dat je het niet aan je vader hebt gevraagd!”

 
“Ja, dat heb ik wel gedaan maar hij zei, dat er zoveel kinderen in de wereld zijn die zorg en liefde nodig hebben”.
“Was dat zijn antwoord?
“Ja. Ik vond het een raar antwoord en wist niet wat hij er mee bedoelde. Weet jij het?”

“Hm… ik weet het eigenlijk niet zeker” antwoordde ze. “Waarom ga je niet naar binnen om je huiswerk te maken…”

“Dat heb ik al gedaan…” “Pak dan een ijsje uit het vriesvak en ga wat met je blokken spelen. Ik moet even nadenken. Ik kom over een half uurtje terug. Dat vind je toch niet erg?
“Natuurlijk niet, mam”.

Cynthia trok wat anders aan en begon te wandelen. Dat was voor haar de beste manier om te kunnen denken. Ze dacht aan wat Raphael senior tegen het kind had gezegd. Het leek er op, dat hij wilde dat ze een kind zou adopteren.

Al wandelende, probeerde ze aan het idee te wennen. Per slot van rekening adopteer je niet een kind om je eigen kind een genoegen te doen. Adoptie is een serieuze zaak en ze wilde ervan overtuigd zijn, dat zij het zelf ook zou willen.

 

Toen ze thuis kwam, liet Raph heel trots zien wat hij had gemaakt. Ze voelde zich trots op haar zoon en was dankbaar, dat het een gezonde jongen was.

Nadat hij naar bed was gegaan, had ze hem nog even ingestopt en ze ging televisie kijken. Ze kon zich niet concentreren; steeds weer kwam het woord ‘adoptie’ in haar gedachten. Toen nam ze een besluit; ze pakte de telefoon op en draaide een nummer.

 

Enkele dagen later was het vrijdag en Raph liep naar de schoolbus en dacht aan wat voor verrassing zijn moeder zou hebben voor het weekend. Ze bedacht altijd iets gezelligs om samen te kunnen doen. Door de week was er niet zoveel tijd voor maar in het weekend konden ze hele dagen uitgaan. Picknicken in de heuvels van hun stad of naar het grote strand. Het was altijd een verrassing.

Zijn moeder had hem gezegd om na school even voorbij de supermarkt te gaan om vers fruit te kopen. Dat deed hij dan ook en toen hij de winkel uitliep kwam hij een schoolvriendje tegen. Ze praatten was en maakten wat grapjes en daarna liep hij naar huis.

Cynthia bedankte hem voor de boodschappen en ze zei: “Kijk eens in je kamertje; daar is een verrassing voor je.” De jongen ging naar zijn kamer maar zag niets bijzonders. Hij liep naar zijn moeder terug en vroeg: Wat is de verrassing? Ik zie helemaal niets.”

“Kijk maar goed, misschien is hij onder het bed gerold… maar hij moet er zijn!”

Raph ging naar zijn kamer terug en dacht ‘onder het bed gerold? Dan is het misschien een nieuwe voetbal.’ Hoe hij ook zocht, hij vond geen bal. Toen… hoorde hij een geluidje. Hij draaide zich om en zijn hartje begon harder te kloppen toen hij zag, dat een klein jongetje zich had verstopt in zijn speelgoedkist. Dat is de verrassing! Hij was ervan overtuigd!
“Mamma… is hij echt mijn nieuwe broertje? Hoe is dat mogelijk? Mag ik met hem spelen? Mag ik hem de fles geven? Hoe heet hij?”

Cynthia glimlachtte en gaf één voor één antwoord op zijn vragen. Terwijl de kinderen naderhand ‘kiekeboe’ speelden, gingen haar gedachten terug naar die ochtend, dat ze hem hadden gebracht.

Weer zag ze voor zich, dat het kleintje tegen haar had gelachen en hij had gelijk zijn armpjes naar haar uitgestoken. Ze wist zeker, dat ze net zoveel liefde aan dit kind kon geven als aan Raph. Terwijl ze van het babygeurtje genoot, dacht ze aan de grote verrassing die ze aan haar zoon zou geven. Ze besloot het kind ‘Evaristo’ te noemen; Risto… die naam beviel haar wel.

Raph was buiten zichzelf van geluk, dat de familie een gezinslid rijker was geworden. Hij was zó opgewonden, dat hij er niet van kon slapen. Misschien was het ook wel door die kleine baby geluidjes waar hij niet aan gewend was. Cynthia merkte het en ze nam Raph weer een keer bij haar in het grote bed.

Ze bereidde zich erop voor, dat ze belangrijke extra uitgaven zou moeten doen want er was een andere kamer nodig. Ze zou moeten verbouwen.

Het maakte echter niets uit want ze voelden zich heel gelukkig en Cynthia wist, dat ze een nieuwe liefde in haar leven had gekregen.

EINDE

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Zijn Vader's Zoon en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Zijn Vader’s Zoon – 4 (Laatste deel)

  1. Yvonne Astrid zegt:

    Ik heb het inderdaad niet meegekregen dus heb het nu gelezen, het was een leuk verhaal waarhaal je het vandaan, die kinder logica dat je zwanger word van een boek lezen heel leuk. je zus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s