Zwaartekracht – 5

 

O…GOEDE…GOD…Bel 112! Ik geloof werkelijk dat mijn hart het begeeft! TED! Ted, jij bent hier toch al eens eerder geweest? Je hebt er NIETS over gezegd dat ze rijk was!? Moet je toch eens zien! Een paleisje!

Ted…   Kijk toch eens naar die hal!  Wist je dat ze rijk was? Oh… dat vroeg ik net ook al, geloof ik. Ik moet zeggen dat ze me steeds opnieuw verbaasd… Ik mag haar wel Ted. Ted… wie bel je nou… NEE! NIET 112 bellen, gek!… Ik maakte maar een…  Argghh… laat ook maar *zucht*

* Angie belt aan*

Toen de deur open ging, stond Ted als aan de bodem vastgenageld. Hij wist het ineens zeker… er was niemand op de hele wereld die hij liever zag dan Didi Lutz… wat een dame met klasse! Hoe in hemelsnaam ging hij dit aanpakken, hoe kon hij … haar versieren?

Een heel aquarium met Engelvissen… Ted vond het wel toepasselijk voor Didi… Engelvissen.

Ted, waarom maak je niet alvast een paar drankjes voor ons? Ik laat Angie even het huis zien.

“OK… Doen jullie maar even een rondleiding… dan maak ik mijn beroemde Hanky Special… De badkamer Didi… laat haar ook de badkamer zien! Het is net Disneyland Angie!”

“Goh… erg interessant Didi. Bedankt voor de rondleiding! Dus…*klok* …je woont hier helemaal alleen?”

“Nou, nee… niet echt… Ik heb natuurlijk de butler, die hier inwoont… en de werkster, die dagelijks komt en dan is er natuurlijk nog Khaled. Hij woont hier nu ook.”

“Khaled??”

… Khaled?

Ted verstijfde van schrik… Hij voelde iets in hem opborrelen en het had een groene kleur. Was het jaloezie? Voordat hij er over na kon denken begon Didi weer te praten.

“Weet je nog dat ik je vorige week over mijn uitwisselingsprofessor vertelde?… Ah! Khaled… daar ben je! Vorig weekend is hij aangekomen en het is zo’n alleraardigste man! Khaled? Ik wil dat je m’n vrienden ontmoet! Dit hier is Angie.”

“Ik heb al veel over je gehoord …Angie… Wat een prachtige naam!”

“Nou, nou Khaled! Wat een flirt ben je toch!” Didi klapte in haar handen van plezier. Op dat moment wist Ted dat hij niets te vrezen had van de professor. Didi was niet geïnteresseerd in Khaled… op het romantische vlak tenminste niet.. Anders had ze wel anders gereageerd… iets zoals….

…. Dit

Maar dat was niet het geval.

Had hij een kans? Een kans op liefde? Ted wist het niet zeker… Van al die spanning moest-ie naar de wc…

Oh… Didi zei iets! Ted kwam weer met beide beentjes op de vloer en lette goed op.

‘…en Ted, je moet Khaled beslist leren kennen. Khaled komt uit Abu Ebay, je weet wel… het Midden Oosten, Arabasia…”

Ted kon alleen nog maar naar Didi staren. Cupido had zijn werk gedaan en zijn pijl had doel getroffen. Khaled was precies op tijd om hem van zijn blaasprobleempje af te helpen.

“Hum…Leuk je te ontmoeten Ted… Als jullie me even willen excuseren… Ik wilde net wat verse hibiscus plukken voor een Karkadeh drankje…   Angie, zal ik je de tuin laten zien?”

“Oh echt, Angie … meid. Je moet ECHT met Khaled meegaan. Hij weet ALLES van tuinieren.”

 “ Ja Angie…” zei Ted “Waarom ga je niet even naar buiten? Neem vooral de tijd.´

Dat was wat Angie deed. Het bleek dat zij en Khaled een heleboel overeenkomsten hadden. Deze man wist precies hoe ze in elkaar stak en wat haar bewoog.

Angie voelde zich helemaal warm worden van binnen. Iets wat ze niet eerder had gevoeld. Daar… op dat moment… wist ze dat de man die weer terug het huis in liep, de vader zou zijn van haar toekomstige kinderen. Angie voelde LIEFDE. Eerst had ze ervaren wat vriendschap was en nu… alsof het nog niet genoeg was, kwam daar een nieuwe emotie bij… LIEFDE…

Het Lutz Paleis gonsde van de bezigheden in de weken die op het eerste bezoek volgden. Iedere dag kwam Angie even langs om Khaled van z’n werk te houden om over tuinieren te kletsen… of over zijn onroerend goed in Abu Ebay. Palmbomen en een zee… veel zand. Absoluut geen moeras. Het klonk allemaal hemels.

Meestal was Khaled in de tuin te vinden, die hij verzorgde. Angie werd steeds nieuwsgieriger naar deze bijzondere man … Khaled. Voor haar was hij de Arabazische prins op het witte paard… en niets anders.

Ze had een goed gesprek met haar alter ego toen ze een blik in de spiegel wierp. Ze moest al haar moed verzamelen om iets aan dat groeiende gevoel voor Khaled te doen. Dat gevoel werd alleen maar sterker en sterker als ze bij hem in de buurt was.

Het was dan ook geen verrassing dat Khaled haar stond op te wachten. Niemand was thuis… Ze waren alleen…

“Khaled, Ik… nou ja, Misschien vind je het een beetje vreemd…maar ik voel dat… jij mijn toekomst bent. Ik weet het zeker.”

“Ik weet dat ook zeker Angie… Ik wist het al toen ik je 1000 en 1 nacht geleden voor het eerst ontmoette. We zijn verwante zielen.”

En toen zoende hij haar…

Misschien denk je wel dat dit allemaal wat snel gaat, en weinig doordacht… Maar niets is minder waar. Ik heb Khaled speciaal voor Angie gecreëerd. Ik wist dat ze niet lang nodig zouden hebben…

Voor Ted gold een ander scenario…

Ook Ted bezocht de Frederick Fahrsythe Villa elke dag om Didi te bezoeken.

Dacht je misschien dat Didi al genoeg had van die man in zijn lichtblauwe polyester pak?.. Nee hoor …

Didi wist dat Ted nergens anders meer heen zou gaan. Zelfs al zou ze dat willen, er was geen ontkomen meer aan. Ted was een blijvertje. Onder al dat polyester zat een ruwe diamant, klaar om door haar geslepen te worden.

“…Ted. Ik dacht dat we vandaag maar eens wat nieuws gingen proberen.”

“Hoe bedoel je… iets nieuws Didi? Wou je naar een… MUSEUM of zo?”

“Nee Ted…”

Voordat hij besefte wat er gebeurde had Didi al toegeslagen, “Whistler’s Mother” op het schilderij, zag het allemaal gebeuren en vond het allemaal best. “Whistlers Mother” dacht ook aan een andere moeder op dat moment… een moeder die haar kinderen al meer dan twee weken niet had gezien.

Ma had ze wel allebei proberen te bereiken, maar niemand die er opnam… en ook geen voicemail hadden ze aanstaan. Er werd niet teruggebeld.

Het druppende en gorgelende geluid werd almaar luider en het gekreun dat uit de slaapkamer van Ted boven kwam bezorgde Ma kippenvel.

Ze ging er maar eens kijken. Het was haast oorverdovend. Een holle, fluisterende stem zei: “Pak die kabouter mee en zorg dat je wegkomt hier”

Ma dacht nog dat ze zich alles verbeelde. Ze had ergens gelezen dat eenzaamheid dit alles kan bewerkstelligen. Stemmen horen enzo… Waar waren haar kinderen? Waarom hadden ze haar alleen gelaten? Wat moest ze nu toch…?

“….Oeps… Je laat me behoorlijk schrikken, kleine vriend… Wattizzeraandehand?”

“Yo Ted! Je Ma izzeraandehand… ja ja… Ik hoop nog steeds dat ik het allemaal voor mekaar krijg Ted… Ik kwam het je alleen maar even zeggen.”

Ted stond daar even een momentje aan thuis te denken… DIT hier was nu zijn thuis. Wat kon er nou mis zijn bij z’n moeder thuis? Hij had nu even geen tijd. De vrouw des huizes lag boven op hem te wachten. Er waren op dit moment andere dingen belangrijker dan zijn moeder.

Het was begonnen. De wateroverlast was oncontroleerbaar geworden. Het moeras zoog aan hun huis. De emotionele last en het tonnen wegende verdriet van de geesten daar, trokken ook een partijtje mee. Ze kreunden en steunden van jewelste. Ma kon het allemaal niet in haar eentje dragen…. Het huis zonk.

Er was niets wat ze eraan kon doen… Toch?

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Zwaartekracht en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Zwaartekracht – 5

  1. Yvonne Toele zegt:

    Dag Zus, wat is het heerlijk om verliefd te zijn ,maar het loopt nu niet goed af denk ik , dus ben benieuwd hoe het verder gaat.
    Liefs en kus Vonnie.

  2. Conny zegt:

    Hoi Margo ,nou daar ben ik weer hoor,je weet iedere dag kijk ik of er weer een verhaaltje opstaat. En ja hoor weer een!!!!Heerlijk om weer te lezen.
    Bedankt,Knuffel van Conny

    • margotoele zegt:

      Hallo Conny. Bedankt weer voor het commentaar. Daar zal Fred wel weer blij mee zijn. Ze heeft het erg druk maar ik denk, dat ze jullie commentaar ook wel zal beantwoorden. 😎 Doei-doei….

    • fred zegt:

      Hoi Conny! Dank je voor je commentaar! Ik zal m’n best doen om het laatste hoofdstuk zo goed mogelijk te vertalen! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s