Ontmoetingen met Geesten – 2

Hartelijk welkom bij het tweede deel van ‘Ontmoetingen met Geesten’, geschreven door Barbara/Spitzmagic.

De kerk die in dit verhaal voorkomt is een creatie van Caridina en Liberty heeft het huis achter het kerkhof gebouwd.  Beiden zijn leden van TheSimsResource. De protagoniste van het verhaal heet Affera St.John.

In het vorige hoofdstuk hadden Affera en Charles afgesproken om ’s nacht op het kerkhof te wachten om de geesten te ontmoeten en zo te weten te komen hoe ze geholpen konden worden.

Nu moesten we er alleen nog achter komen hoe we ze konden helpen. Ik vroeg me af waarom ze geloofden, dat wij ze konden helpen. Ik ben altijd als de dood geweest voor geesten en spoken. Als Charlie niet bij me was komen wonen dan zou ik vast en zeker  niet in dit huis gebleven zijn.

Ik voelde me reuze veilig met hem om me heen. Eigenlijk geloof ik, dat ik in meer dan één opzicht afhankelijk van hem werd. We besteedden uren lang aan het wikken en wegen hoe we de geesten het beste konden helpen. Het was me echter ook duidelijk, dat ik vlugzout moest kopen om snel bij te komen, iedere keer als ik flauw viel. 

Dus dat besloten we zo te doen: iedere avond laat naar het kerkhof. Het idee was, dat we bekend met ze zouden raken en dat lukte ons ook. Ze waren allemaal op een tragische wijze gestorven. Ze waren allen nog jong geweest toen ze onverwacht aan hun einde kwamen. Ze schijnen destijds allemaal in dit huis, dat nu van mij was, gewoond te hebben. Sabrina, de geliefde echtgenote van Rhett stierf door een mysterieuze brand waarvan niemand wist hoe die was ontstaan. Lily was verdronken…., net als mijn neef Rhett.

Ik was bezig met mijn laptop toen Rhett te voorschijn kwam… zomaar uit het niets…. O, hemeltje…! 

… Maar ik moest hem te woord staan…., er zat niets anders op. Ik vroeg me af hoelang ik het zou volhouden zonder flauw te vallen….

Nou…. écht niet lang maar wel lang genoeg om Rhett tegen Charlie te horen zeggen “Kijk nou…., ze is er maar weer bij gaan liggen!”

 

Gelukkig kwam ik iedere keer sneller bij. Ik begon er kennelijk aan te wennen. Charlie kwam naar me toe om te vertellen, wat hij ontdekt had terwijl Rhett naast hem stond. Charlie zei: “Affera we moeten contact opnemen met het Instituut voor Wetenschappen”.  

Naderhand, toen we alleen waren spraken we er weer over (of misschien was ik wel de enige die het erover had). “Charlie…, kijk naar mijn ogen…, alsjeblieft… mijn ogen zijn hier…. hier boven!” 

“Ehhh… sorry” zei Charlie. Inwendig moest ik erom lachen en ik geloof, dat hij door mijn schuld moest blozen. Maar om op de zaak terug te komen… Charlie had geinformeerd en gehoord, dat het Instituut voor Wetenschappen, geavanceerde technologie had waardoor ze een geest tot het leven terug konden brengen. Het enige noodzakelijke was de urn van de geest. Hmmm…, dat leek niet zo moeilijk. We zouden met Rhett kunnen beginnen. 

Eenmaal bij het Wetenschappelijk Instituut aangekomen, gaf ik Rhett zijn urn aan Charlie en ik bleef buiten wachten. We zouden geduld moeten hebben. Alleen de tijd zou ons leren of het werkte of niet.

Uren later kwamen ze naar buiten, Charlie en Rhett maar…. het was niet gelukt. Door onze schuld bevond Rhett zich nu tussen twee werelden: hij zou nu zelfs overdag niet kunnen rusten.

In alle ernst…., ik geloof echt, dat ik op therapie moet want….. daar ging ik weer….!

Toen ik weer bij was gekomen, zei Rhett: “Er bestaat ook nog een andere manier” en hij voegde het woord “maar” toe. – “Maar… wat?” vroegen we tegelijkertijd. – “Maar daarvoor moeten jullie de ‘Erudieten’ zoeken want zij zijn de enigen die jullie verder op weg kunnen helpen.” 

We wisten wat Rhett daarmee bedoelde. Volgens de legende bevinden de Wijze Grijsaards zich in het diepste gedeelte van de Catacomben op het kerkhof vóór mijn huis. Die klus zou echter niet van gevaar ontbloot zijn en Charlie zou dat moeten doen. Ikzelf zou er nooit levend uit kunnen komen.

De minuten leken mij úren toe in de tijd, dat ik angstig wachtte terwijl Charlie zijn leven aan het wagen was in de Crypte.

Maar… goddank…, hij kwam binnen toen ik in de keuken stond.

Ik was zó opgelucht, dat hem niets ernstig gebeurd was, dat ik hem in een impuls innig omhelste… en dat stelde hij kennelijk wel op prijs aan zijn reactie te merken.

We riepen Rhett erbij om uit te leggen wat de Erudieten aan Charlie gezegd hadden. 

Charlie zei, dat ze hem een plattegrond hadden gegeven.

“Ergens in Sunset Valley moet er een kerkje zijn. De Erudieten beschreven het als een half verborgen plek maar vol met onverklaarbare krachten. De map die ze me gaven zal ons de weg wijzen. Ze zeiden, dat het een speciale plek is waar de ‘Levensbloem’ groeit en die moet dan weer in een recept verwerkt worden.” – “Wat voor recept?” vroeg ik en Charlie antwoordde “Dat hebben ze me niet gezegd. Dat is iets wat we zelf moeten uitzoeken.” 

Diezelfde namiddag gingen we op stap om de kerk te zoeken.

Terwijl we op het trottoir liepen, kwamen we langs een plek die dicht begroeid was. De geur van wilde bloemen bezwangerde de lucht.

We zochten een weg tussen de veldbloemen die de grond practisch geheel bedekten. Toen dacht ik een pad te zien. Ik riep Charlie en Rhett: “Kom eens hier… ik geloof, dat we hier  verder moeten gaan.”

We volgden het paadje en net toen we dachten niet verder te kunnen omdat de begroeing steeds dikker werd, gingen de struiken als vanzelf opzij en toen stonden we voor een ongelovelijk mooi kerkje. Je kon de grond voelen trillen van krachten. Onthutst bewonderden we wat we daar voor onze ogen hadden. 

Rhett ging de kerk binnen. Hij zei, dat hij zich nu kon herinneren hier geweest te zijn toen hij nog een kind was. Hij was het vergeten. Ik neem aan, dat je na de dood, een deel van je herinneringen kwijt raakt.

Ik begon de planten één voor één te bekijken. Ik vond perfecte fruitbomen en groenteplanten maar de ‘Levensplant’ was er niet bij. Juist toen… hoorde ik een geluid alsof iemand over grint liep. 

Ik draaide me om en…. kijk dat nou! Er stond daar een tuinkabouter stokstijf. Wat vreemd! Die was er net nog niet! Hoe kan die hier nu gekomen zijn…? Waar wees hij met zijn vinger naar? Mijn blok volgde de richting van zijn uitgestoken vinger.

 

En toen zag ik de Levensplant in zijn volle glorie. Er straalde zoveel macht vanuit, dat ik niet begreep hem niet eerder gezien te hebben. Ook vroeg ik me af waar die kabouter vandaan was gekomen… ik draaide me om en zag, dat hij er niet meer stond…!

Ik oogste de vruchten. Het waren er maar twee en daardoor ging ik dubbel voorzichtig te werk. In stilte dankte ik voor deze bovennatuurlijke machten van de plant.

Rhett zei, dat hij dacht de naam van het recept te weten: Ambrosia. Nu dan maar kijken of ik dat recept kon vinden want ik kon bijna niet wachten om Ambrosia te maken.

De volgende ochtend vroeg ging ik gelijk naar de boekenwinkel en… gelukkig hadden ze daar het recept voor Ambrosia . Het was een klein, heel duur recept maar wel kostbaar als je het leven er mee terug zou kunnen krijgen. Ik kocht het dus in de hoop, dat Rhett weer bij de levenden kon komen.

Toen ik weer thuis was, gingen Charles en ik de tuin in. Ik plantte een van de Levensvruchten en de andere bewaarde ik. Het enige noodzakelijke was nu een ‘Perfekte Doodsvis’ te vangen en die kon alleen maar gevonden worden in een vijver op een begraafplaats.

Aangezien ons oude kerkhof geen vijver had, moest ik toen wel naar de Gemeentelijke Begraafplaats. En kijk mij nu eens….; omgeven door geesten! Er waren er hier nog veel meer dan op het oude kerkhof. Ik bleef tegen mezelf zeggen ‘Concentreer je op wat je hier moet doen en vergeet de rest…. je moet vissen. Sluit je af voor alles wat er om je heen gebeurt en blijf met je gedachten bij het vissen…., blijf vissen…!’ 

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Spitzmagic's Verhalen, Verhalen van Anderen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Ontmoetingen met Geesten – 2

  1. Yvonne Toele zegt:

    Margo, als dat toch eens kon om met de dode te spreken dat lijkt mij geweldig.
    Maar ook een beetje eng.
    Hoe vindt je mijn mijn foto met danny de Munck goed hé’.
    Je weet dat ik naar helderzienden avonden ga?
    Papa heeft wat voor mij gemaakt, als je komt zal ik het je laten zien.
    Kus Vonnie.

    • margotoele zegt:

      Ja Von, sommige mensen kunnen dat en sommige mensen kunnen ze zelfs zien. Die is inderdaad heel leuk hoor, Von, die foto.
      Nee, dat wist ik niet. Ik hoop, dat er ook zo’n avond is als ik in Nederland bent. Lijkt me interessant. Ben benieuwd wat papa voor je heeft gemaakt (door middel van een medium, neem ik aan). Kusjes ~ Margo.

  2. Conny zegt:

    Hoi Margo,ik zal je vertellen,ik heb een ex schoondochter en die sprak ook
    met geesten en ging regelmatig naar het kerkhof[echt waar].Ze was zo
    gek als een deur.Gelukkig heeft mijn zoon nu een schat van een vriendin
    al 7 jaar en 2 leuke kindjes.Waarvan er een 4 jaar als foto model staat bij OLILIY.
    Knuf van Conny

    • margotoele zegt:

      Hahaha! Hallo Con. Was die ex-schoondochter gek omdat ze met geesten sprak of werd ze gek omdat ze met geesten sprak…? 😀 Het is fijn, als je je kinderen gelukkig ziet. Oppassen met een foto model van 4 jaar…. daar maken een hoop mensen misbruik van. Het is fijn een een mooi (klein)kind te hebben maar ik persoonlijk zou er niet zo mee verguld zijn, als ze er een model van maakten. Ik heb hier in Spanje zoveel griezelige dingen daarvan gehoord! Groetjes ~ Margo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s