Lobster Thermidor & Herfstsalade – 2

Hartelijk welkom terug bij het tweede deel van mijn verhaal over kreeften en salades, en de ingrediënten die we nodig hebben om ze tot hun recht te laten komen. De levensingrediënten.

De jongens Field waren echt de ideale schoonzoons. Hun moeder Lauren was apetrots op haar zoons. Ze waren vriendelijk, behulpzaam en welopgevoed. Ze zagen er ook goed uit. Chester IV leek precies op Lauren en de twee jongsten waren het evenbeeld van hun vader.

… Hun vader… die nu erg behulpzaam was en dagelijks in de tuin te vinden om te helpen waar hij maar kon. Zo slecht was Chester nou ook weer niet. Zijn karakter was ook terug te voeren naar zijn ouders en hoe zij waren grootgebracht. Het zat in de genen. Als ik daar verder over zou uitwijden zou het een complete nieuw verhaal worden.…

Chester betaalde de rekeningen op tijd en bleef thuis. Hij schilderde veel en zorgde voor de tuin.

Zoon Chester bracht toen een vriendinnetje mee naar huis… Khadia… En hier komt het verhaal iets dichter bij huis. Iets dichter bij het hier en nu. Khadia was een blijvertje…

En na een paar weken was het zover. Boven op de slaapkamer waren de eerste hartjes en kreetjes te zien en te horen van hun eerste “Oh Ja” ervaring…

… en Chester ervoer ook dat een avondje van wellust ook een andere kant had en niet zonder consequenties was. Khadia was zwanger.

Welopgevoed als hij was vroeg Chester Khadia ten huwelijk. Zo hoorde dat nou eenmaal en Khadia zei “JA!”

Negen maanden later beviel Khadia, nu Mevrouw Chester Field IV, van een erfgenaam: Chester Field V. Hij, lieve lezers, is mijn schoonzoon… die lieve Chester…

Wat ruik ik toch? …oh jee…Ik geloof dat een van de ingrediënten bedorven is…

Terwijl hij aan het schilderen was, voelde Chester III een vreselijke pijn in zijn borststreek. Hij was op slag dood.

En net toen Magere Hein hem naar het hiernamaals wilde leiden kwam Lauren binnen… Totaal onvoorbereid was ze getuige van het meest vreselijke dat ze in haar leven zou meemaken.

Haar hart brak. Haar echtgenoot, haar Chester, de vader van haar kinderen was dood.

Chester Field III werd begraven op zijn favoriete plek in de tuin. In het doolhof onder het beeld van Vrouwe Fortuna, Godin van fortuin en de personificatie van geluk…

Op de ochtend na de begrafenis kwam de familie bijeen in de keuken voor een van Lauren’s perfecte ontbijtjes. Haar zonen zagen dat ze van de een op de andere dag veranderd was in een oude vrouw. Ze had niets meer om voor te leven.

Chester, die inmiddels arts was wilde dat z’n moeder naar het ziekenhuis kwam voor een onderzoek. Hij vond dat ze er slecht uitzag en dat baarde hem zorgen. Ze bleef ook maar mummelen over het Ambrosia gerecht. En het recept.

Lauren was kapot. Haar anker in haar leven was niet meer. Het hoofdingrediënt die alles verbond… Ook al was Chester niet de meest liefhebbende man, hij was nog altijd haar echtgenoot en de enige liefde die ze had gekend. Ze vond het zo vreselijk dat ze nooit het Godengerecht voor hem had kunnen bereiden…Ambrosia.

Diezelfde nacht kwam Chester Lauren bezoeken om haar te vertellen dat ze zich geen zorgen moest maken om de dingen die komen zouden.

Voor het eerst in haar leven bood Chester haar zijn excuses aan. “Sorry, voor alles wat ik je heb aangedaan. Ik weet het nu. Ik weet dat ik je mijn liefde had moeten tonen … Lauren, wil je me vergeven?”

En Lauren koos ervoor Chester te vergeven.

Chester IV werd ergens wakker van… er klopte iets niet. Zijn broer Randolph had bezoek van een vriendin vanavond. Er was iets vreemds aan de hand daar beneden …

Op dat moment had hij niet in de gaten dat zijn vader daar op de stoel zat te wachten totdat hij wakker zou worden.

Chester liep naar beneden de trap af en juist op dat moment… stierf Lauren. De vriendin van Randolph in een shock achterlatend.

Lauren Field, liefdevolle moeder van drie zoons blies haar laatste adem uit. Randolph was er getuige van en zou dit moment van zijn leven niet vergeten.

Chester, Lauren’s man wachtte haar op. Ze zouden voor eeuwig samen zijn.

Maar Lauren wilde eerst haar kinderen vaarwel zeggen. Ze knuffelde Randolph extra en zei hem dat hij zich niet schuldig moest voelen en geen medelijden moest hebben.

Ze had nu vrede en ze konden altijd naar haar graf komen om met haar te praten. Ze beloofde dat ze een oogje op hen zou houden en af en toe zou komen spoken.

Een nieuwe dag brak aan en de familie Field had net hun twee meest prominente leden verloren.

Ach ja… Morgen moet ik werken, maar daarna heb ik een aantal dagen vrij. Ik ben bezig met een nieuw recept … Ambrosia. Daarna maak ik meer tijd vrij om dit verhaal af te vertellen.

Er is meer namelijk. Ik moet je nog steeds vertellen hoe de kreeft nou uiteindelijk bij de herfst salade terechtkwam.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Fred Brenny vertelt..., Verhalen van Anderen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Lobster Thermidor & Herfstsalade – 2

  1. Yvonne Toele zegt:

    De P lukt niet Margo, misschien doe ik dat fout?

  2. Yvonne Toele zegt:

    Goedemorgen dames, geluk van een geboorten , 🙂 het verdriet van de dood liggen in dit deel, dicht tegen elkaar, 👿 maar heb wel weer genoten.
    Groetjes Fred.
    Liefs Margo.
    Vonnie. :p

  3. fred zegt:

    Hoi Conny, Tja… dat is ook triest, maar het speelt in het verleden. De oude generatie ging op een gegeven moment dood. Die hadden niet het eeuwige leven. Maar juist dat gegeven, dat ze dood gingen is nodig voor het verhaal. Leuk dat je het zo snel weer hebt gelezen! Ben druk met de vertaling van het laatste deel…. maar voordat het laatste deel er is krijg je nog een paar hoofdstukken !

  4. Conny zegt:

    Hoi Margo en natuurlijk ook Fred,
    Nou wat een triest deel met 2x een overlijden,maar een leuk verhaal,
    bedankt maar weer .
    Knuf van Conny

  5. fred zegt:

    Ach wat ziet het er goed uit Margo! Eigenlijk leest het nog beter dan met zo’n slide show. Erg leuk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s