Deel 110 – Einde en Begin

In alle rust gingen er weken en maanden voorbij. Nu voelde Ilona zich onhandig worden. Iedere beweging die ze maakte, herinnerde haar aan haar groeiende buik.

Op een ochtend werd ze wakker met het gevoel, dat er iets bijzonders zou gebeuren en haar zesde zintuig deed haar de vrouwenarts en Lady Jane bellen. Ze had geen kracht om zelf naar het ziekenhuis te gaan. Het leek wel alsof Lady Jane naast de deur had gestaan want ze was er gelijk en net op tijd om te zien hoe de babies geboren werden.


Het waren inderdaad tweelingen; een jongen en een meisje. Ze konden wel horen, dat ze gezond waren… althans hun longen waren goed aan hun eerste gehuil te horen. Ilona vond ze erg op Lord Valdemar lijken. Lady Jane was óvergelukkig!

Lady Jane’s gelukkige gezicht, herinnerde Ilona er aan dat de babietjes niet van haarzelf waren maar dat zij ze aan de edelen zou moeten afgeven. Zij liet het dus aan de vrouw over om namen voor de kinderen te zoeken. Daar hoefde de vrouw niet zolang over na te denken…; ze had daar al zó vaak aan gedacht! Ze noemde de jongen ‘Valdemar Junior’ en het meisje ‘Jane’.

De arts kwam als mosterd na de maaltijd. Na de moeder en de babies onderzocht te hebben, ging hij weer snel naar de Kliniek terug want er waren meer patienten die hem nodig hadden.

De vrouw van adel wilde Ilona niet voor het hoofd stoten door gelijk weg te gaan dus ze bleef nog een tijdje bij haar. Samen gaven ze de kinderen de fles maar daarna hield Lady Jane het niet meer uit. Ze zat op hete kolen om de babies mee naar huis te nemen zodat haar man ze ook kon zien. Pas thuis zou ze werkelijk de indruk hebben, dat de babies van haarzelf waren. Ze had zich nog nooit zo gelukkig als nu gevoeld.

Ze belde een taxi en nam afscheid van Ilona.

Daarna begon Ilona zich lichtelijk depressief te voelen. Dat was ook logisch nadat ze de babies aan Lady Jane had gegeven.


Ze besloot er met Deirde over te praten en de vrouw raadde haar aan zich niet door pessimisme te laten verslaan en dat ze voor ogen moest houden dat ze een menslievende daad had gedaan. Ze zei haar ook, dat het niet uitmaakte of ze het schilderij met haar mee zou nemen want ze zou altijd contact met haar kunnen zoeken, als ze dat nodig had.

Toen Ilona dit hoorde was ze bijzonder gerust gesteld en besloot ze het huis en de auto te verkopen. De edelen wilden een grote som geld op haar rekening storten maar dat wees Ilona af. Ze had nog behoorlijk wat geld van de erfenis van haar ouders en zou nog jaren kunnen leven zonder te werken…, al was ze dat niet van plan. Ze wilde wel iets omhanden hebben. Ze had per slot van rekening niet al die jaren gestudeerd om naderhand helemaal niets te doen! Bovendien had ze het nodig om bezig te zijn met iets anders en had ze er behoefte aan om dit land te verlaten. Ze had dit niet verwacht want ze was van dit land gaan houden. Maar hier… zou ze altijd tegen de impuls moeten vechten om naar de edelen te gaan om haar kinderen te zien. Dat moest ze uit haar hoofd zetten….! Het wáren haar kinderen niet! Ze had de vérkoop van haar huis en auto in handen van een tussenpersoon gegeven en ze had nog een maand voordat zij ze moest opleveren. Ze besloot van die laatste maand te genieten.

Ze voelde ook weerzin om naar Valverde terug te gaan want daar had ze weer de herinneringen aan haar ex-verloofde. Ze voelde zich alleen… Ze belde haar broer Marvin en hij merkte gelijk, dat zijn zusje in de put zat al wist hij niet waarom.

*****

Marvin was ongerust en zei tegen Melissa dat hij zijn zusje wilde gaan verrassen. Hij kocht een vliegticket en vloog naar de Simbritse Eilanden. Daar landde hij dicht bij het vliegveld van de hoofdstad.

Aangezien hij dit land en deze stad niet kende, besloot hij eerst wat te gaan lopen. Hij had nog nooit zo’n grote stad gezien…, zelfs niet in zijn dagen dat hij naar het buitenland was geweest om zijn gala’s als danser te geven.

Toen hij merkte, dat Ilona kennelijk niet in deze stad woonde, belde hij haar en vroeg haar adres. Zij vond dat wel vreemd maar ze gaf het hem toch. Toen duurde het niet lang voordat Marvin bij haar voor de deur stond en zij huilde van geluk toen ze haar oudere broer zag.

Nu had ze iets te doen! Ze wilde haar broer rondrijden om hem dit land, waar zij bijna een jaar had gewoond, te laten zien. Ze waren echt blij elkaar weer te zien. Ilona zei niets over de babies. Dat was haar geheim nu voor altijd.

Toen ze aan tafel zaten zei ze tegen haar broer, dat ze veel mensen hier had horen praten over een ver land, dat ‘Nieuw Simland’ heette. Daar is kennelijk geen crisis…, voldoende werk voor iedereen. Marvin moest er wel even van slikken toen hij dacht, dat zijn zus overwoog te emigreren maar hij begreep haar wel. Het speet hem enorm, dat alles met Guillermo zo was afgelopen en het was begrijpelijk, dat ze nu angst had een andere relatie te beginnen.

Maar ja, ze was baas over haar eigen leven. Ach… vandaag de dag bestaan er toch geen afstanden meer dank zij Internet. Ze zouden dagelijks met elkaar kunnen praten als ze dat wilden.

Na een week bij haar geweest te zijn, nam hij afscheid want hij moest ook weer naar zijn werk. Ilona beloofde hem te bellen zodra ze haar definitieve beslissing had genomen en ze vroeg hem haar wat foto’s van zijn kinderen te sturen.


De laatste keer, dat ze Deirdre zag was toen deze haar onverwacht een bezoek bracht.


Na wat gepraat te hebben, raadde Deirdre haar aan in de spiegel van de gastenkamer te kijken.


Ze begreep niet goed waarom maar Deirdre zei haar te blijven kijken.

Na een tijdje verdween de spiegeling en werd het helemaal wit.

Daarna zag ze landschapsbeelden van een ver land.

Deirdre zei, dat het Nieuw Simland was en dat daar haar toekomst lag. Volgens de beelden was het een prachtig land!

Nu twijfelde ze niet meer en vertrouwde volkomen op de oude dame. Na afscheid van haar genomen te hebben, nam Ilona contact op met een reisbureau. Ze wilde alleen maar een heenreis want ze was van plan er te blijven om met een schone lei te beginnen.

De volgende vlucht zou over 12 uur vertrekken. Na betaald te hebben pakte ze snel wat koffers en gaf ze de sleutels af van het huisje waar zoveel belangrijke dingen waren gebeurd en zonder ook maar één keer om te kijken nam ze een taxi naar het vliegveld. Ze dacht aan Lady Jane die haar gevraagd had contact te blijven houden. Ze dacht aan haar broers die niet erg blij waren met haar beslissing maar het geaccepteerd hadden.


Vanaf haar plaatsje bij het raampje van het vliegtuid zag ze hoe dit land achter zich liet. Dit land waar ze twee babies die in haar lichaam waren gegroeid, had achtergelaten en ze voelde zich alsof ze een stuk van zichzelf achterliet. Haar ogen werden vochtig en de stewardess vroeg of ze zich niet goed voelde. Na een glas water gedronken te hebben, dacht ze weer aan het land waarvan ze beelden in de spiegel had gezien. Een groen en mooi land…. Nieuw Simland. Misschien kon ze daar vergeten wat hier was gebeurd en ze wist, dat ze er niemand de schuld van kon geven want het was haar eigen beslissing geweest. Misschien had ze wel te impulsief gehandeld door  toestemming te geven draagmoeder te zijn en op dit moment zou ze waarschijnlijk ‘nee’ gezegd hebben maar ze kon de klok nu niet meer terug zetten. Ze begreep, dat het verre land waar ze nu naar toe vloog haar ook veel mooie en interessante ervaringen zou kunnen brengen.


… En zo…, met het optimisme van de jeugd keek ze verwachtingsvol naar de toekomst in een volledig onbekend gebied….

Einde

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in De Valverde Kronieken en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Deel 110 – Einde en Begin

  1. conny zegt:

    Hoi Margo
    Wat was dit een Leuk en ook wel spannend verhaal ,ik heb hier van genoten !!!!!
    Ik keek iedere keer uit naar het volgende deel . Hoop dat je nog lang
    doorgaat !! Bedankt voor dit mooie verhaal .
    Knuf van Conny

    • margotoele zegt:

      Dank je wel voor het compliment en ook omdat je steeds zo’n trouwe lezeres bent geweest. Ik blijf wel verhaaltjes schrijven maar nu zal het een stuk langzamer gaan hoor! Ik weet niet meer wanneer jij bent begonnen met het lezen van mijn verhalen maar misschien heb je het eerste vervolg nog niet gelezen? Als je om mijn blog bent, kijk je op de banner bij ‘Mijn verhalen die af zijn’, Daar vind je o.a. ook ‘Chester’s verhaal’ en dat is het eerste verhaal waar Ilona ook weer in voorkomt na de emigratie naar Nieuw Simland. Ik had dat zo genoemd want het hele Valverde kronieken verhaal is geschreven met het spel De Sims 2 maar toen kwam De Sims 3 uit en wilde ik ook verder… 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s