Bubbles – 1

00Leuk, dat jullie hier weer zijn om te lezen hoe het verder ging met mijn allerliefste wens…; mijn eigen Bed and Breakfast! De aankomst van mijn eerste gasten is vandaag…! Ik kan nauwelijks wachten!

Mijn dank aan: April, Jack, Maris en Margo! Een knuffel voor mijn Zusje!

*****

01Het was nog heel erg vroeg…, de ochtend dat de eerste gasten zouden arriveren.

02Bubbles was erg opgewonden. Ze werd wakker maar had niet al te best geslapen…; had ze wel overal rekening mee gehouden? Had ze alles voor het dieet van Juffrouw Winters? Na de reservering hadden ze nog een korte email ontvangen met het bericht, dat Nora Winters vegetariër was. Bubbles hoopte maar dat Juffrouw Winters in werkelijkheid niet zo kortaf en zakelijk zou zijn als haar emails deden vermoeden….

03Nou ja…, ze zou wel zien hoe het allemaal zou gaan. Ze maakte haar bed op en maakte in gedachte een aantekening naar een nieuwe huishoudster uit te kijken. Anita Schoonhuyzen had tot nu toe haar naam niet echt waar gemaakt….

Bubbles ging douchen en maakte zich gereed voor deze grote dag.

04Ze hoorde een auto voorrijden… en praktisch tegelijkertijd het geluid van een zware motor…. *slik* Daar had je ze al!!!

05– “ Hallo…! Ja…, ik heb het tegen u…! Wees alstublieft zo vriendelijk om mijn bagage naar binnen brengen.”

06– “U bent waarschijnlijk ook een van de gasten! Ik ben Wesley Damen. Ik heb dit weekendje gewonnen! Ik heb begrepen dat ze hier hun eigen groenten enzo verbouwen. Is dat niet super???”

07Nora was in haar hele leven niet zo’n ongelikte beer tegengekomen. Waar was ze aan begonnen!?

Nu dan maar wachten in deze eigenaardige ontvangstkamer. Al die schreeuwende kleuren….!

08– “Welkom…, mijn lieve gasten! We zijn blij met uw komst hier. Mijn broer Barry en ik zullen erop toezien, dat u alles krijgt wat u nodig hebt. Oh… meneer Damen! Ik geef u de kamersleutel. Hebt u hulp nodig met de bagage?” 

09– “Zijn meneer Damen en ik de enigen voor het hele weekend?”

– “Nee, meneer Jozef Tremont zal ook zo wel komen. Ik zal u uw kamer laten zien. De welkomstborrel is om 5 uur.”

10– “Oh meneer Tremont???!!! Ik schrik me een hoedje…! Sorry, ik hoorde u echt niet binnen komen…. Van harte welkom! Ik zal u gelijk uw kamersleutel geven. De kleine kamer is voor u in orde gebracht, meneer Tremont. Het is de rustigste kamer en er staat ook een bureau zoals u wilde.”

11– “Meneer Tremont, komt u ook naar het terras voor de welkomstcocktail?”
– “Huh?”
– “Ik bedoel…, drinkt u ook een glaasje met ons mee?”
– “Ja, Ik hoorde u wel… misschien… kom ik ook….”    

12Nora was op zijn zachtst gezegd geshockeerd toen ze merkte dat zij in de bontgekleurde Tropische kamer was ondergebracht. Ze zou waarschijnlijk geen oog dicht doen.

13Jozef zat op de kruk en keek toe hoe Bubbles alles voor hun Happy Hour stond voor te bereiden.   

– “Ben ik de eerste? Een leuke plek heb je hier uitgezocht Bubbles; het heeft wel iets. En… noem me alsjeblief Jozef. Meneer Tremont is mijn vader.”  

– “U ziet eruit alsof u zich ergens ongerust over maakt…” zei Bubbles toen ze de rustige en ernstige blik in Jozef’s ogen zag…. “Voelt u zich wel goed?”
– “Oh…, ja hoor…, alles is in orde…. Ik moet alleen even wennen aan de stilte… en de geluiden van de natuur…; dat is het enige….!”        

14Wesley was erg opgewonden over dit weekend. Hij hoopte van harte, dat de derde gast toeschietelijker zou zijn dan dat andere… mens…, Nora Winters. Nee…, zij was beslist niet zijn smaak. Hij verkleedde zich voor de welkomstcocktail. Hij beloofde zichzelf van iedere minuut van zijn verblijf hier met volle teugen te genieten….

15Bubbles had alles in orde voor de welkomstcocktail. Ze was een beetje geïntimideerd door Nora Winters die duidelijk gemaakt had  vanavond de barbecue te willen doen. Ze dacht heel ernstig na over haar sessies met Dr. Evan Enqvist, haar psychiater… die nooit het punt ‘geldingsdrang’ aangeraakt had…. Misschien was het een goed idee om hem weer eens te bellen…!

16Oh… daar zijn ze….  

– “Nora!, Wesley! Neem toch plaats! Ik heb een speciale cocktail, de Bubbly Bluewater, gecreëerd om u allen welkom te heten en te toasten op een paar onvergetelijke dagen!”  

17Nora had gezegd de bbq te willen doen want ze vertrouwde geen mens, als het op eten aankwam. Het moest 100% vegetarisch zijn…! Ze had de vegetarische hotdogs van huis meegenomen… dan wist ze in ieder geval zeker dat ze vanavond iets zou kunnen eten. Jammer voor de anderen als ze het niet lekker zouden vinden!  

18– “Ga toch zitten Wesley… Nee, het doet er niet toe waar. Vanavond heeft juffrouw Nora vriendelijk aangeboden haar speciale maaltijd voor ons te maken. Laten we dus maar gaan eten…. Hé…, waar is Barry?
BARRY!!! Kom er ook bij en eet wat!!!”

19– “… Ja hoor.., ik kom al…!”
Barry  was ook geïntimideerd. Nora Winters had er zo op gestaan haar eigen eten te gebruiken! Het enige dat ze vertrouwde waren zijn tomaten en sla. Hij hoopte maar, dat het weekend ondanks dát toch een succes zou zijn.   

20– “… nou… en toen zei ik tegen die man, meneer…, ik zou het maar gewoon uitspugen…. Ik bedoel, die man zat op een of ander stuk taai vlees te kauwen. Beef Jerky, of… Biltong… in ieder geval iets smerigs.  Wat vinden jullie dáár van???!!!”

Wesley stond nu op het punt iets te zeggen. De hotdogs waren niet slecht, maar die vrouw werkte hem op zijn zenuwen. Het was Jozef die als eerste iets zei.
– “Goed…, Nora. Als je nu een paar minuten lang je mond zou willen houden, dan kan ik die hotdog die jij zo liefdevol hebt klaargemaakt opeten. Eerlijk gezegd ben ik hier dit weekend gekomen om wat rust en vrede te vinden. Zou je daar misschien rekening mee willen houden?”
Niemand die na die opmerking nog iets durfde te zeggen!

21Wesley vond het maar het beste om gewoon verder te eten….   Barry was vol van verwachting over wat er nu zou gaan gebeuren. Bubbles was rustig en probeerde zich te herinneren waar ze het telefoonnummer van Dr. Enqvist had gelaten.
Nora keek naar Jozef terwijl ze met de hak van haar schoen tegen de grond tikte alsof ze de spanning wilde benadrukken. Jozef sloeg zijn ogen niet neer… hij bleef haar aankijken.

22– “Wat hebben we als nagerecht?” vroeg Jozef….
Nora had deze ronde verloren.
1-0  voor Jozef.

23– “Hartelijk dank, dat je ons avondeten hebt gemaakt, Nora”, dorst Bubbles te zeggen.
– “Ja…, en nu nog de rest…. Ik hoop, dat je wat koekjes voor ons hebt gebakken, vrouwtje. De hotdogs waren geweldig. Een 10 met een griffel, wat mij betreft!”
Voor het eerst van haar leven was Nora om een antwoord verlegen…, ze voelde een prikkelende opwinding.

24Het was bedtijd… en ze was van plan… zich bedvaardig te maken. Maar de levendige kleuren in haar kamer beïnvloedden haar en ze bleef zich opgewonden voelen. Nee…. Ze zou misschien maar beter nog even naar buiten gaan en proberen tot rust te komen voordat ze naar bed zou gaan. Wat kruidenthee zou vast wel goed zijn; daar was ze van overtuigd!  

25Na het eten was Wesley bij de tent die in de tuin was opgezet, gaan zitten. Het kampvuur was aan en hij genoot er met volle teugen van. Dit was zo prachtig! Hij vroeg zich af wat die stadheks hier te doen had… Nou ja… Hij had in ieder geval al gezien, dat er goed viswater in deze omgeving was. Hij zou evengoed een geweldige tijd hebben hier.

26Nora deed weer wat kleren aan (nee… niet zomaar wat kleren…: ze had een lijst gemaakt van wat ze op welke dag en op welk uur van de dag aan zou doen. Ze had kleding bij zich voor elke gelegenheid) en ging naar buiten.   

27“Zo Mr. Damen… vindt u het goed als ik u Wesley noem? Hoe bent U hier terecht gekomen? Hé… hebt U niet voldoende gegeten vanavond? U weet toch wel dat schuimpjes slecht zijn voor de gezondheid… of niet?   

28– “WAT? Luister nou es even goed naar mij juffertje ‘Weetal’…, ik ben het zat! Ik ben hier gekomen om een paar fijne dagen te hebben. En ik heb er geen behoefte aan om me te laten bemoederen over wat ik aan moet en wat ik mag en niet mag eten! En hoe zit het met uzelf? Ik zou me heel goed kunnen voorstellen, dat u honger hebt na dat kleine hapje dat u vanavond hebt gegeten.

… En eh… ik had al verteld waarom ik hier ben. Als u het niet erg vindt stap ik nu op.”

29– “… Sorry Wesley… Je had een prijs gewonnen. Ja, je had het me inderdaad verteld. Waar woon je?”
– “Uh… OH… Ik heb geen adres…. Ik heb mijn motor. Ik wil de wereld leren kennen… ook buiten de grenzen…”    
– “Hmmm…. Wat is het waar je voor wegloopt?”
– “… Ik loop nergens voor weg… geloof ik… Welnee… of… misschien toch wel???!”
– “Ik weet het niet Wesley… Weet je het zelf wel?”    

30– “Ik ga vannacht in de tent slapen. Mijn kamer is prima maar misschien een beetje té voor iemand zoals ik. Vanaf hier kan ik de vissen horen spartelen in het meer. Ik sta voor 6 uur al op en ben van plan er een paar te vangen voor het ontbijt of voor de lunch…. Hé, dat doet me eraan denken…, eet je wel vis???”
– “… Welterusten Wesley… ”
Nora zuchtte. Deze mensen waren toch wel een beetje te simpel voor haar. Ze hadden totaal niets met haar gemeen!   

31– “Oh… nog steeds hier? Of ruik ik een appeltaart in de oven?”
Nora bevroor ter plaatse … Oh mijn hemel…! Wat een afschuwelijk manspersoon. Nee, het is al te laat… Te laat om weg te lopen.   

32– “… Brrr… Ik heb het koud. Komt waarschijnlijk door de slaap…, Ik moet hoognodig naar bed. Goedenacht meneer Tremont, eh… Jozef.”    

– “SHHHH…Vrouwtje… Hoor je dat ook????”
– “Wat??”
– “Luister dan!”
Nora stond stil en luisterde… Wat? Griezelige geluiden? Inbreker? Wat? 

33– “… Het Geluid van de Stilte juffrouw Winters…!
Luister… en geniet ervan!”  

34Bubbles stond in de keuken en keek naar buiten. Haar gasten waren nog op. Was het allemaal wel naar wens verlopen? Hadden ze het tot nu toe naar hun zin? Jozef en Nora waren nu al langer dan 2 uur buiten. Ze waren kennelijk in een diepgaand gesprek verwikkeld geraakt. Ja, dat zat vast wel goed. Ze moest nu eigenlijk naar bed. Ze had alle voorbereiding getroffen voor een heerlijk ontbijt. En morgen zou ze wel weer zien hoe of wat.   

35Barry kon de slaap ook niet vatten en hij zag iets dat niemand anders zag.  

36Jozef en Nora knuffelden elkaar….   

Wordt vervolgd…

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Bubbles, Fred Brenny vertelt... en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Bubbles – 1

  1. conny zegt:

    Hoi Margo
    Wat leuk ,ze zal nog een hoop mee maken met die gasten .
    Knuf van Conny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s