Bubbles – 4

Bubbles 4 - 00

*Voorwoord van Fredbrenny*

Jeemienee! Wat is het druk in de B&B! Ik ben er helemaal ondersteboven van! Er is een hoop gebeurd sinds het vorige hoofdstuk. Ga zitten en drink een van mijn favoriete cocktails terwijl je leest! Ik ga verschillende hapjes klaarmaken… Je blijft toch ook voor het eten?
April, je bent mijn lievelings begeleidster. Ik had Kenny niet graag voor dit verhaal gemist. En nogmaals bedankt voor je hulp. Senja: Elderberry Garden van jouw geweldige Garden Legacy is hier helemaal opgebloeid. Bedankt, dat je haar hebt gestuurd! Margo: Jeremy doet er goed aan om naar de Bluewater Inn te komen voor wat rust. Jullie zijn allemaal geweldig! Bedankt!

Bubbles 4 - 01

Het was erg vroeg voor de meesten maar voor Jozef was het laat. Hij moest nodig wat slapen. Kenny stond in de garage uit het raam te kijken.
– “Kenny, waarom ga je niet even uitrusten, vriend!”
– “Hee hallo Jozef. Nee hoor! Ik heb al wat geslapen en ben net op. Ik moet weer weg.”

Bubbles 4 - 02
– “Waarom heb je zo’n haast om weg te komen, Kenny? Het is nog maar net 4 uur in de nacht.”
Kenny had er niet echt zin in om zijn mening over Bubbles, die hij net een verontschuldigingsbriefje had geschreven, uit te spreken…. laat staan… te praten over zijn gevoelens voor haar broer. Het was voor hem hoog tijd om weg te gaan.
– “Nou OK dan maar; we komen elkaar beslist nog wel eens tegen. Je bent werkelijk een hele goede pianist Kenny en ik wens je veel succes. Ik vertrek vandaag ook… als ik wat geslapen heb en heb ontbeten. Is alles goed met je?”
– “…Ja, prima… Ik heb me sinds lang niet zo goed gevoeld als nu Jozef.”

Bubbles 4 - 03
Kenny liep naar buiten en wandelde naar het meer. De zon stond op het punt op te komen. Hij was aan het peinzen over alles wat er gebeurd was tijdens die paar dagen van zijn verblijf hier. Een ding was zeker; hij had geen behoefte om er een extra moeder bij te hebben. Bubbles zou geen deel van zijn leven uitmaken nu hij wegging… dus waarom zou hij zich aan haar hechten? Hij zou wel willen dat hij Barry ook zo makkelijk zou kunnen vergeten…!
Bubbles 4 - 04
Kenny dacht na over het besluit dat hij had genomen voor zijn toekomst. Muziek! Hij wist het nu zeker! Hij zou Jozef altijd dankbaar blijven, dat hij hem had geholpen dat besluit te nemen.
Bubbles 4 - 05
Hij pakte een portie van die heerlijke taart die Bubbles gisteravond had gemaakt. Hij wilde het inpakken en snel weggaan voordat de anderen opstonden. Kenny had een hekel aan afscheidnemen.
Bubbles 4 - 06
Om 8 uur ‘smorgens leek alles nog in diepe rust te zijn. Er was niets, dat nog aan Kenny deed denken… behalve dan een grote fooi en een kattebelletje ‘Bedankt voor alles, het was prima in orde. Bye!’
Bubbles 4 - 07
Barry was onthutst toen hij merkte dat Kenny’s kamer leeg was en zijn auto er ook niet meer stond. Hij had alleen een briefje voor Bubbles achtergelaten. Hij voelde zich gekwetst en begreep niet waarom Kenny was vertrokken zonder afscheid te nemen. Was hij misschien te ver gegaan toen hij hem had gezoend? Volgens hem had Kenny er die avond geen probleem mee gehad.
– “Jozef?… ahem. Heb jij eigenlijk wel geslapen? Heb jij Kenny zien vertrekken?”
Bubbles 4 - 08
– “Ook goeiemorgen, Barry. En ja en nee. Ik bedoel, dat ik heb geslapen en… nee, ik heb Kenny niet zien vertrekken. Vlak voordat ik naar bed ging heb ik hem wel gesproken. Hij was van plan om gelijk te vertrekken… Hij wilde voor spitsuur op de snelweg zitten.”
Bubbles 4 - 09
– “Ik ben er echt niet zo rouwig om dat hij vertrokken is” Liet Bubbles weten.
Barry vond dat hij zijn gedachten het beste voor zichzelf kon houden. Uiteindelijk had niemand het gezien… die kus. Het was niet nodig dat aan de grote klok te hangen. Hij zou maar gewoon zijn dagelijkse klusjes doen en in stilte zijn wonden likken.
Bubbles 4 - 10
Na lang gedoucht te hebben ging hij naar beneden, naar het kantoortje om te kijken of er meer reserveringen waren. Nee…, niets nieuws. Ja…, een man die Jeremy Captain heette vroeg naar prijzen en de eventuele beschikbaarheid van een kamer. Verder was er de reservering die verleden week al was gemaakt: Elderberry Garden. Barry had gegniffeld toen hij die naam voor de eerste keer las. Hoe haalde iemand het in zijn hoofd om een kind Elderberry (vlierbes) te noemen! Nou ja, in ieder geval was het fijn dat de B&B zo goed ging. Het was een goed besluit geweest om de advertentie in het blad ‘De Nationale Reiziger’ te plaatsen. Barry antwoordde op de e-mail van Jeremy Captain terwijl hij hoorde dat Jozef klaar was om te vertrekken.
Bubbles 4 - 11
– “Oh… Bubbles, voordat ik het vergeet…! Bij ons volgende optreden zou ik jou en Barry er graag weer bij hebben. Ik zal jullie gratis entreekaarten sturen zodra ik de datum weet. Jullie hebben alles gedaan om mijn verblijf hier zo gezellig mogelijk te maken…”
Bubbles 4 - 12
Barry en Bubbles vonden het jammer dat Jozef wegging. In die anderhalve week was hij een goede vriend geworden. Ze beschouwden hem als een familielid.
– “Waarom kijken jullie zo bedroefd jongens? Ik ga niet naar een andere planeet! We zien elkaar echt wel weer hoor!”
Met die laatste belofte in gedachten zwaaiden ze Jozef uit en gingen ze met hun dagelijkse beslommeringen verder.
Bubbles 4 - 13
– “Hee Evan… Jammer dat je er niet was om Jozef ook gedag te zeggen. Heb je goed geslapen?”
– “Goedemorgen Bubbles… Ja, heel goed zelfs. En ik zal je vertellen, dat ik heel eigenaardig gedroomd heb!”
– “Nou ja… dat is ook wat! Je wordt verondersteld mijn psychiater te zijn, weet je nog? Ik heb het idee dat de rollen nu worden omgedraaid!” grinnikte Bubbles. “Vertel op…, ik ben benieuwd! Wat heb je gedroomd?”
– “Ach… eigenlijk niets bijzonders…, alleen een beetje eigenaardig. Ik kan me de details niet zo goed herinneren. Zeg… Bubbles…, heb je ooit nog wel eens iets van Vincent gehoord?”
Bubbles 4 - 14
Bubbles kreeg een afwezige blik in haar ogen en draaide haar hoofd om… alsof ze niets had gehoord.
– “Bubbles? … Bubbles! Ik vraag me af wat je verschuilt achter dat nieuwe masker dat je tegenwoordig ophebt. Je bent overdreven vrolijk. Ik weet wat een moeilijke tijd je hebt gehad na… Vince’s vertrek. Ben je er een beetje overheen? Ik wil de waarheid horen.”
Bubbles 4 - 15
– “Ik heb er eigenlijk geen behoefte aan om daarover te praten Evan. Het is verleden tijd en ik probeer gewoon verder te leven.”
– “Ik denk dat je teveel je best doet om opgewekt te zijn, maar het komt op mij over als een masker waarachter jij die ellende verstopt. Je moet echt proberen evenwichtiger te zijn. Natuurlijk is het OK om af en toe met weemoed terug te denken. Struisvogelpolitiek is niet goed… kop in het zand en net doen alsof hij je geen pijn heeft gedaan. Nee, is niet goed!”
– “Evan, Ik wil het niet over… hem hebben. Maar aan de andere kant weet ik dat je gelijk hebt. Anita is niet wat je noemt ‘een goede schoonmaakster’ en ik zou echt iemand anders moeten hebben om de boel goed schoon te houden maar… waar vind ik iemand?! Het zou inderdaad geweldig zijn als ik me alleen maar op de gasten zou hoeven te concentreren.”
– “Misschien zou het beter zijn je juist niet zo op de gasten te concentreren Bubbles. Je voegt op die manier hun problemen aan je eigen problemen toe. Je loopt zo in je eigen valkuil.”
Bubbles 4 - 16
Met dit gesprek in gedachten wilde Evan er even uit om te genieten van die rustige omgeving. Op die manier kreeg Bubbles ook de gelegenheid om na te denken over dit gezichtspunt. Hij pakte een van de fietsen.
Bubbles 4 - 17
Na een fijne, lange fietstocht over de landwegen, reed Evan weer naar de B&B terug terwijl hij erover nadacht hoe hij Bubbles het beste met haar verleden kon confronteren. Vincent was nu al jaren geleden vertrokken. Hij was er ongerust over dat zelfs alleen de naam van die man Bubbles in haar schulp deed kruipen. Toen hij dichterbij kwam merkte hij een kleine figuur op die daar aan de voorkant van de B&B stond.
Bubbles 4 - 18
Elderberry keek naar de man in het mooie pak…; waarschijnlijk een andere gast. Hij leek goedgemanierd en beschaafd…, niet zoals de mensen bij haar thuis. Maar… Elderberry was hier niet gekomen om nieuwe vrienden te maken. Ze had wat tijd nodig om na te denken wat ze met haar leven ging doen.
Bubbles 4 - 19
– “Hee, hallo! Bent u de nieuwe gast? Mijn naam is Evan Enqvist. Ik ben een oude vriend van de familie Bluewater… maar kom toch binnen! Ik zal Bubbles even roepen!”
“Hallo, ik ben Elderberry Garden, aangenaam.”
Elderberry was er niet zo zeker van of ze deze Evan aardig zou gaan vinden, ondanks dat hij er aardig en charmant uitzag. Elderberry had niet zoveel ervaring met charmante mensen. Ze verwachtte altijd van achteren te worden aangevallen.
Bubbles 4 - 20
Later op de dag voelde Elderberry zich wat minder gespannen. De ontvangst was erg aardig geweest. Ze had een cocktail aangeboden gekregen en de gastvrouw leek best wel aardig. De broer deed haar een beetje denken aan haar eigen broer. Ze waren ongeveer even oud, schatte ze. Evan Enqvist had ze verder niet meer gezien maar bij de barbecue kwam hij ook weer te voorschijn. Hij zag eruit alsof hij gegymd had. Ze had net van Bubbles gehoord, dat hij psychiater was… nou…, hij was dan misschien wel het analiserende type maar bij Elderberry zou hij geen voet aan de grond krijgen. Daar zou ze wel voor zorgen.
Bubbles 4 - 21
Elderberry voelde zich een beetje vreemd dat ze Bubbles, Barry en Evan zomaar informatie over zichzelf gaf. Ze had al verteld dat ze op het eiland Galaad woonde, dat haar vader Dill een beroemde filmster was, haar moeder een zorgende huisvrouw uit Frankrijk en dat haar broer graag musicus wilde worden. O ja…, en dat haar broer pas verloofd was met een meisje uit Galaad. Dat was alles wat ze kwijt wilde…, de rest ging ze niet aan.
Bubbles 4 - 22
Maar toen Evan Bubbles vroeg of ze had nagedacht over hun gesprek van die ochtend, voelde ze zich nog vreemder. Ze was helemaal niet gewend dat mensen zomaar met elkaar spraken over hun gevoelens. Bubbles zei tegen Evan er over op te houden. Op dat moment kreeg ze gelijk een hekel aan Evan. Ze voelde een sterke emotie door zich heengaan alleen maar door hem aan te kijken. Ze voelde zich niet op haar gemak bij deze mensen die zo openlijk over intieme zaken spraken.
Bubbles 4 - 23
Het verwonderde haar helemaal niet toen Bubbles opstond en, kennelijk belegdigd, wegging. Evan scheen daar geen probleem mee te hebben. Nu waren ze nog maar met z’n drietjes. Wat voelde ze zich hier misplaatst! – “Nou Elderberry” begon Evan… “Vertel eens hoe de reis is verlopen van Galaad naar hier?”
– “..eh.. Goed hoor…” kon ze alleen maar zeggen. Ze stond op en verontschuldigde zich. Ze voelde zich hier ongemakkelijk. Op hetzelfde moment herinnerde ze zich dat ze hier was gekomen om plezier te hebben. Om te ontsnappen aan het eigenaardige leven dat ze thuis leidde. De eenzaamheid waaraan ze gewend was…. Ja, ze moest beslist een tijdje wennen om mensen om zich heen te hebben.
Bubbles 4 - 24
Elderberry was blij even alleen te zijn na dat gedoe met Bubbles en Barry en Evan… Ze vond het sneu dat Bubbles er kennelijk onder geleden had, want uiteindelijk was haar gastvrouw heel aardig. Het ging eigenlijk meer om Evan die ze niet begreep. Hij werd verondersteld een aardige man te zijn en zij had duidelijk niet begrepen waar ze het over hadden. Misschien zou ze maar beter niet aan zijn bedoelingen twijfelen! Ze probeerde het van zich af te zetten.
Bubbles 4 - 25
Ze dacht dat iedereen al naar bed was die laatste uurtjes van haar eerste dag hier in de Bluewater Inn. Toen Bubbles weer kwam was ze verrast.
– “Bevalt uw kamer Juffrouw Garden?”
– “Oh… ja, beslist! Het is perfect! En… noem me alstublieft Elderberry… of EB. Ik dacht dat iedereen al naar bed was!”
Bubbles 4 - 26
– “Nee hoor… we zijn hier allemaal nachtuilen. Evan is aan het lezen, Barry is aan de telefoon en ik had zin om me een beetje te ontspannen in de jacuzzi. Ik hoop, dat je je hier thuis voelt EB. Als er iets iets waardoor ik je verblijf aangenamer kan maken… zeg het maar gerust!”
Elderberry dacht, dat ze zich waarschijnlijk over niets ongerust had gemaakt. Bubbles scheen niet van streek te zijn. Dan zou zij dat zelf ook niet hoeven te zijn. Ze zat stijf rechtop en Bubbles merkte, dat haar nieuwe gast bijzonder gespannen was.
– “Laten we samen in de jacuzzi gaan en vertel me meer bijzonderheden over jouw mooie eiland, Galaad. Ik heb erover gelezen maar ben er zelf nooit geweest…”
Bubbles 4 - 27
De vrouwen waren al spoedig in een gezellig gesprek gewikkeld. Elderberry vertelde Bubbles over haar carrière als zakenvrouw en ook over haar hobbies, schilderen, SimFu en vissen. Elderberry was verrast dat ze het zo prettig vond om met iemand te kunnen praten. Ze nam aan, dat het kwam door de vakantiestemming.
Bubbles 4 - 28
Toen Bubbles besloot naar bed te gaan bleef Elderberry in de jacuzzi en ze genoot met volle teugen van de prachtige, vredevolle avond. Ze had zich in jaren niet zo ontspannen gevoeld.
Bubbles 4 - 29
De volgende ochtend gaf Barry haar zomaar een make-over! Een ‘welkomstgeschenk van de Bluewater Inn’ had hij gezegd. Ze had nooit geweten, dat ze een natuurlijke slag in haar haar had. Barry had het tevoorschijn gehaald door het haar in de juiste coupe te knippen. Ze was er erg verguld mee.
Bubbles 4 - 30
Ja…, ze begon zich hier nu op haar gemak te voelen. Vanavond was ze van plan de stad in te gaan om Bridgeport te leren kennen. In haar eentje… en ze wilde ervan genieten!
Bubbles 4 - 31
Ze begreep niet hoe het mogelijk was dat ze Evan ook hier tegenkwam! Ze had een stadstour gedaan, het museum bezocht en nu was ze hier gekomen om iets te drinken. Elderberry dacht na over het woord Kismet …. een voorbestemde gang van zaken. Ze wilde liever niemand zien. Bij Evan in de buurt voelde ze zich bijna naakt. Het leek net alsof hij door haar heen kon kijken. Vreemd genoeg leek Evan aangenaam verrast toen hij EB zag. Hij keek helemaal niet door haar heen zoals EB dacht. Hij was naar het theater geweest om het Zwanenmeer van Tchaikovski te zien en op de terugweg was hij hier gestopt voor een slaapmutsje. Elderberry stond al op het punt naar de Inn te gaan toen Evan naar haar toe kwam. Had ze misschien zin om iets met hem te drinken en daarna samen een taxi terug naar de Inn nemen?
Bubbles 4 - 32
Elderberry voelde zich onbeholpen. Hier was een man die haar vroeg iets met hem te drinken. Wat was daar nou zo vreemd aan? Waarom voelde ze zich niet op haar gemak? Hij had geen verkeerd woord gezegd. Wat zou ze tegen hem kunnen zeggen? Ze voelde Evan’s blik in haar rug.
Bubbles 4 - 33
– “Ik ben hier niet om vriendschap te sluiten Evan… helemaal niet. Ik ben hier gekomen om tot geestelijke rust te komen nadat mijn broer zich verloofde en zijn lieve, kleine aanstaande vrouwtje in ons huis installeerde. En om het nog erger te maken…, dringen mijn moeder en vader erop aan dat ik een man moet vinden om een familie te beginnen om ze een erfgenaam te geven. Zelfs mijn broers’ verloofde blijft me eraan herinneren hoe eenzaam ik in werkelijkheid ben! Nee Evan, dank je wel maar ik ga nu naar de Inn terug.
Bubbles 4 - 34
Elderberry draaide zich om terwijl ze haar tong wel kon afbijten. Wat had ze gedaan? Ze had in één adem haar gevoelens en haar frustraties geuit… en aan wie? Uitgerekend aan Evan Enqvist die er buitengewoon opgelaten uitzag toen hij merkte wat er in Elderberry omging. Ze mompelde een snel excuus en holde bijna weg om een taxi te vinden. ‘Nou, dat was niet al te intelligent Elderberry’ verweet ze zichzelf.
Bubbles 4 - 35
Terug in de Inn, nog voor zonsopkomst, voelde Elderberry zich ellendig. Waarom was ze weggehold? En vooral… waarom had ze haar intiemste gedachten eruitgeflapt… en uitgerekend tegen Evan? Elderberry was altijd erg gesloten geweest en gisteravond had ze Bubbles vertrouwelijkheden verteld en nu ook Evan. Wat was er in haar gevaren? Zat ze in een mid-life crisis of was ze een zenuwinstorting nabij?
Bubbles 4 - 36
Terwijl ze daar stond met een gevoel van zelfmedelijden twijfelde ze tussen naar bed gaan of eerst haar narigheid in het zwembad weg te spoelen. Evan was inmiddels ook al terug gekomen. Elderberry draaide zich om want wist niet wat ze moest zeggen. Aan de ene kant wilde ze Evan veronschuldigingen aanbieden en uitleg geven maar aan de andere kant… waarom zou ze het moeten uitleggen? Thuis zou ze hem gewoon beledigd hebben!
Bubbles 4 - 37
Zonder een woord te zeggen besloot ze maar te gaan zwemmen. Het water was kalmerend. Ze begon weer een beetje tot rust te komen en dacht, dat Evan naar zijn kamer was gegaan. Er stond haar echter een verrassing te wachten. Het zag ernaar uit, dat hij ook een duik wilde nemen.
Bubbles 4 - 38
– “Mag ik weten waarom je mij volgt? Ik ben geen patient! Je hoeft me niet te analiseren… ik heb geen psychiater nodig! Ik wil alleen maar in alle rust alleen zijn. Ik ben niet in jou geïnteresseerd! Waarom blijf je jezelf opdringen?!”
Elderberry schreeuwde al haar opgekropte frustraties eruit. Evan zag er verwonderd uit alsof hij geen idee had wat ze bedoelde. Hij zei tegen haar dat ook hij hier op vakantie was en dat hij geen enkele bedoeling had Elderberry te analyseren…. Geen haar op zijn hoofd die daaraan had gedacht.
Bubbles 4 - 39
Het was een bewogen nacht geweest. Ze zaten op de ligstoelen en hielden niet op te praten. Toen Bubbles die ochtend opstond en de bar schoonmaakte, vroeg ze zich af hoe die twee hier terecht gekomen waren en sliepen. Wat was daar de bedoeling van geweest?
Bubbles 4 - 40
Terwijl Bubbles het ontbijt voor haar gasten aan het maken was, dacht ze na over wat Evan haar had gezegd. Ja, het zou misschien wel beter zijn als ze zich niet zo nadrukkelijk met de gasten bemoeide. Maar dat was haar enige manier om niet op haar eigen herinneringen terug te vallen. Beslist niet! Dat was een afgesloten hoofdstuk. Ze zou het ergens op een plank in een openbare bibliotheek willen zetten voor anderen om het te lezen en er lering uit te trekken. Oh… die tarwekoekjes roken goddelijk!
Bubbles 4 - 41
Elderberry keek om zich heen en was opgelucht dat alleen zij en Evan in de keuken waren. Ze wenste hem een kortaf ‘goedemorgen’ en at snel haar ontbijt op. Ze moest proberen haar houding terug te vinden… waar had ze die toch gelaten?
Bubbles 4 - 42
Toen ze opstond om de tafel af te ruimen kon ze het niet laten even vluchtig te glimlachen. Evan keek haar zo schaapachtig aan!
Bubbles 4 - 43
Waarom liep die man zo achter haar aan? Ze begreep het niet. Net zoals ze niet begreep waarom het haar nu niet meer stoorde.
– “Nou… ‘t is een prachtige dag vandaag…” en Elderberry wilde haar tong weer afbijten. Was ze nou weer vanzelf een gesprek begonnen? Evan keek haar aan en ze kon aan zijn blik zien dat hij wachtte op de rest van het gesprek.

Bubbles 4 - 44
– “Meneer Enqvist, Evan, het spijt me je zo onheus behandeld te hebben. Ik ben me ervan bewust dat het niet correct was, maar ik ben echt niet gewend om met volkomen onbekende mensen om te gaan en zeker niet als het mannen zijn. Ik heb natuurlijk wel collegas maar daar heb ik na mijn werk niets mee te maken…, ik ben liever alleen. Ik hoop, dat je het begrijpt… Ik heb niets tegen je persoonlijk… zelfs al ben je een psychiater.”
Bubbles 4 -45
EB sloeg weer op hol… “En nu vraag jij je misschien af waarom ik zo’n loner ben. Nou, ik weet het eigenlijk niet. Ik ben altijd al zo geweest, was liever alleen dan met anderen. Maar met de jaren ben ik me steeds meer als een sikkeneurige ouwe vrijster gaan gedragen. Het is niet zozeer dat ik geen man kon vinden! Als ik had gewild had ik al lang geleden getrouwd kunnen zijn en kinderen kunnen hebben, maar ik wilde dat niet en wil dat nog steeds niet. Weet je… toen mijn ouders mij vertelden dat ik een nieuw broertje kreeg, had niemand me ooit uitgelegd hoe babies gemaakt werden. Ik was wel nieuwsgierig genoeg om de medische encyclopedie van mijn overleden grootmoeder te lezen. Zij was een bekende chirurg weet je… Nou, geloof mij maar als ik je zeg dat het voor een klein meisje behoorlijk traumatisch was om daarover te lezen. En het helpt ook niet echt als je een moeder hebt die haar handen niet van haar echtgenoot, mijn vader, kan afhouden. Ze zijn nu al oud maar ze gedragen zich nog steeds als domme tieners…”
Bubbles 4 - 46
“Oh… sorry. Zeg het maar als ik vervelend ben… Ik weet echt niet waarom ik je dit vertel… Had ik niet moeten doen, je bent per slot van rekening ook op vakantie en wilt nu mijn psychiater niet zijn.”
Elderberry voelde zich ellendiger dan ooit. Ze had zin om te huilen. Elderberry Garden huilde NOOIT. Ze had niet eens in de gaten dat ze haar hand op zijn schouder had gelegd.
Bubbles 4 - 47
Elderberry kromp ineen toen Evan dichter naar haar toeschoof. Hij rook zo mannelijk… zo overweldigend. Niemand was ooit zo dicht bij haar geweest, behalve dan toen ze een klein meisje was… Elderberry wilde weglopen, haar koffers inpakken en terug naar huis vluchten…, terug naar haar schilderijen en SimFu… Maar ondanks zichzelf bleef ze waar ze was. Ze zou willen, dat Evan haar vasthield… en dat hij haar zou KU…ssen… HELP! Had ze DAT echt gedacht?
Wordt vervolgd…

 

 

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Bubbles, Fred Brenny vertelt... en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s