Bubbles – 5

Bubbles 5 - 00

Oh… ben jij het? Fijn! Er is hier zoveel gebeurd de laatste paar weken. Ik raad je aan de vorige hoofdstukken te lezen als je graag weet hoe het allemaal begon en wat er tot nu toe is gebeurd. In het vorige deel verlieten we het verhaal op het moment dat Elderberry en Evan elkaar beter leerden kennen… of… beter gezegd… waar Evan Elderberry begon te kennen.

Bubbles 5 - 01

“Wat is er aan de hand Elderberry?” vroeg Evan. Hij voelde haar tegenstrijdige natuur aan. Hij was al zo lang psychiater dat dit geval voor hem kristalhelder was. Hij wist dat dit Elderberry’s doorbraak was. Ze was bezig zich bewust te worden van haar eigen innerlijke licht. Hij hoefde haar niet eens te analyzeren. Ze deed dat zelf. Hij hoefde er alleen maar bij te zijn en te luisteren. De snel wisselende uitdrukkingen op EB’s gezicht spraken voor zich. Het was pijnlijk en tegelijkertijd vreugdevol. Evan wist dat er in dit geval niets overhaast gedaan kon worden. Babystapjes… waren hier nodig!

Bubbles 5 - 02

“Waarom gaan we niet even naar buiten? Het is een prachtige dag Elderberry.”
“O ja…, laten we dat maar doen!” Deze man hier had gelijk aangevoeld dat ze zich onbehaaglijk voelde onder deze omstandigheden. Naar buiten gaan… ja… buiten zou ze zich beter voelen en zou ze wat extra tijd hebben!

Bubbles 5 - 03

“Gaan we zwemmen? Of… kijken wie het eerst bij de ligstoelen is?” Elderberry had zin om te praten. Nu ze er eenmaal mee begonnen was, was het hek van de dam en wilde ze ermee door blijven gaan. Ze lachtte luid: “Ik hol naar de stoelen.” Evan had nooit eerder zo’n lieflijk geluid gehoord. Het klonk als een ontkiemend, kabbelend bergriviertje.
Elderberry bewonderde Evan’s rug en hoe zijn spieren bewogen en zichtbaar waren. Hoe was het mogelijk dat zij nu dit soort gedachten had? Ze riep zichzelf tot orde… maar aan de andere kant…. waarom zou ze deze gedachten niet mogen hebben?! Waarom remde ze zichzelf steeds maar af?

Bubbles 5 - 04

Hij keek toe hoe ze deze race wilde winnen en hij zou geen moeite doen om dat haar te beletten. Ze was verrukkelijk. Nu hij erbij stil stond bedacht hij dat zij wel eens de reden zou kunnen zijn dat hij zijn verblijf hier met de minuut aangenamer begon te vinden. Hij voelde zich geweldig…, jong en opgetogen… Maar wacht even… dat WAS hij toch! Hij was het zich alleen al jaren niet meer bewust geweest!
Elderberry had het ook opgemerkt. Hij zag er goed uit, hij was oplettend, scherpzinnig en begrijpend… en hij had de meest fantastische glimlach die ze ooit had gezien… en dan die glinsterende blik in zijn ogen als hij haar aankeek…. Maar nee, dit kon niet waar zijn. Er was geen man die haar zou willen… voor dit… soort fantasieën. Elderberry was veel te preuts en ouwe-vrijsterachtig voor mannen. Dat was toch niet aantrekkelijk! En wat Evan betrof…, hij had alles wat Elderberry aantrekkelijk kon vinden.

Bubbles 5 - 05

“… O ja, mijn moeder is van Franse afkomst en ze is niet echt enthousiast over mijn broers’ verloofde. Jee, als je zou zien hoe die twee elkaar bestoken! Ik… schaam me af en toe echt dood! Heb jij huisdieren Evan? Ik zou graag honden of katten… of misschien wel alletwee willen hebben. Ik kan niet echt een keuze maken.” En zo babbelde Elderberry maar verder. Ze vroeg zich af of Evan al ‘bezet’ zou zijn. Hij was alleen in de B&B en hij had geen ring aan zijn vinger… maar ja…, dat zei toch ook niet veel. Misschien zat er bij hem thuis wel een jonge vrouw vol liefde op hem te wachten. Maar dat kon ze natuurlijk niet vragen… nog niet althans. Dat zou dom zijn want Evan beschouwde haar waarschijnlijk alleen maar als een vakantie vriendin… twee mensen die door bepaalde omstandigheden op elkaars weg waren gezet. Evan luisterde en genoot.
“Ja…, ik heb een kat. Mijn aardige buurvrouw zorgt daarvoor nu ik hier ben. Ach…, dat doet me eraan denken dat ik een aardigheidje voor haar mee zou moeten nemen als bedankje als ik volgende week terug naar huis ga.”
Plotseling was Elderberry stil geworden. Had hij soms iets verkeerds gezegd?

Bubbles 5 - 06

Op hetzelfde moment en niet zover van hen vandaan, was Wesley Damen ook op. Net als zijn ouwe maat Klaas “Dutch” Gaastra trouwens. Dutch was een van zijn motormaatjes. Ze ontmoetten elkaar regelmatig. Verleden week hadden ze afgesproken bij het Greasy Burger Restaurant en alsof andere motorvrienden dat hadden aangevoeld was hun groepje van 2 uitgebreid naar 12. Nu
logeerde Dutch al een paar dagen bij Wesley.

Bubbles 5 - 07

De mannen waren voor dag en dauw opgestaan… zoals echte vissers dat plegen te doen. Wesley was goed op weg om in zijn onderhoud te voorzien… ook dank zij het zakenvoorstel van Barry en Bubbles Bluewater. De vroege ochtend en de late avond besteedde hij aan het vissen. Overdag volgde hij cursussen in zaken en marketing… Ja, hij had zelfs nog tijd om motorritjes te maken. Dutch kwam van een land, dat Holland heette. Daar werden alle mensen geboren met hengels in hun handen beweerde Dutch maar Wesley trok dat in twijfel.

Bubbles 5 - 08

“Ben je niet van plan terug te gaan Dutch?” vroeg Wesley zonder hem aan te kijken.
“Nee…, ik voel me er te oud voor om daar opnieuw te beginnen. Ik blijf maar gewoon hier en daar om te helpen waar ik op dat moment nodig ben. Zoals nu hier… wat vissen om jou te helpen.”
“Ja, maar je krijgt er wel een bed en eten voor toch? Je doet het niet gratis Dutch.” Wesley wist ook wel waarom de mensen Klaas de bijnaam ‘Dutch’ hadden gegeven. Hij had het typische Hollandse karakter en draaide elk dubbeltje 10x om vóór het uit te geven. “Ik heb honger. Zullen we maar naar binnen gaan?”

Bubbles 5 - 09

Met de zonsopkomst was er in Wesley’s gedachten ook een idee opgekomen.
Hij had niet voldoende ruimte om Dutch lang bij zich te hebben. Dutch was super opruimerig, maar twee mannen in een kleine slaapkamer was niet echt een ideale situatie… voor geen van beiden. Wesley wilde zich weer vrij voelen.

Bubbles 5 - 10

“Dutch… laat dat nou maar effe staan. We kunnen na het eten wel afwassen. Wacht…, ik doe ze even in de oven. Ga alsjeblieft even gewoon zitten man!” Dutch had geen koffer. Hij had alleen maar een plunjezak met zijn tandenborstel, zijn rijbewijs en wat ander klein spul. Elke dag waste hij zijn Hollandse shirt. Hij was echt een kraakheldere man die niet veel nodig had.

Bubbles 5 - 11

“Heb je al plannen voor vandaag Dutch?”
“Nee, niet echt. Ik zou eigenlijk iets moeten lezen over vissen of naar dat vervelende, speciale programma op TV moeten kijken als ik jou will helpen iets groters dan mijn duim te vangen. Ik zou naar een plekje moeten zoeken waar tuinen bij zijn. Tuinieren… daar heb ik verstand van, weet je?!

Bubbles 5 - 12

“Nou prima. Na het eten kan je wel met me meekomen en helpen om de vis die we vanochtend gevangen hebben bij de Bluewater Inn af te leveren.”
“Wat mij betreft, is dat goed hoor.” Dutch deed opgelucht de TV uit.

Bubbles 5 - 13

Na wat van de heerlijke haringwafels van Wesley gegeten te hebben en nadat Dutch had afgeruimd en afgewassen gingen beide mannen op weg. Een grote tas met verse ansjovis en twee kreeften. Bubbles zou er blij mee zijn.

Bubbles 5 - 14

“Ha die Wesley” riep Barry verheugd toen hij zijn vriend zag. “Wie is je vriend? Ik zal Bubbles even roepen… en leg jij ondertussen de vis maar in de voorraadkamer…, je weet nog wel waar die is. Ik zal koffie voor jullie zetten.”
Wesley placht één, soms twee keer per week langs te komen om zijn beste vangsten te brengen.
“Hallo Barry, dit is mijn vriend Dutch. Hij logeert een paar dagen bij mij thuis. Hij is eigenlijk tuinman. Hadden jullie er niet eentje nodig?”
“Dat zal je aan Bubbles moeten vragen. Wat mij betreft…, ik kan het onkruid wieden en het mesten nauwelijks bijhouden. Ik heb bijna geen tijd om te oogsten. Dus ja… vraag maar aan Bubbles.”

Bubbles 5 - 15

“Wat moet mij gevraagd worden? Hallo jongens, pak ook een bord. Deze salade is niet echt ‘je-van-het’. Ik heb nog wat meer spullen nodig. Barry, als jij van plan bent morgen naar de stad te gaan, kan je dan wat limoenen en courgettes op de markt kopen? Ik heb een lijstje voor je klaar gelegd op de balie in de receptie.”

Bubbles 5 - 16

Bubbles was een beetje ongerust. Na het vertrek van Kenny was Barry zichzelf niet meer. Ze zou met hem moeten praten. Die arme jongen. Ze zou hem zo graag gelukkig willen zien. Maar ja… Evan had haar aangeraden zich niet teveel in andermans problemen te verdiepen want ze moest haar eigen problemen ook onder ogen durven te zien. Sinds Evan het over Vincent had gehad, kon ze hem niet meer uit haar gedachten zetten. Ach…, het was zolang geleden gebeurd allemaal. Het was toch allemaal verleden tijd… of niet soms? Ze riep zichzelf terug tot de orde van de dag. Ze moest glimlachen om de gezichten die Wesley trok terwijl hij at.

Bubbles 5 - 17

“Wat ben je toch…. *hap-hap* een goeie… *slik* kok, Bubbles. Ik had nooit bij de B&B weg moeten gaan… *hap-hap*…. Hahaha…, ik maak maar een geintje!”
Dutch gaf hem onder de tafel een schop: “Gedraag je Wes”. “Het is een heerlijke salade Bubbles. Maar ik vind wel dat je gelijk hebt…, die andere ingrediënten zouden het inderdaad helemaal ‘af’ maken. Komt dit hier uit eigen tuin?”

Bubbles 5 - 18

“Wat wilde je me vragen Wesley?” Bubbles zag hoe Wesley zijn meest vrolijke gezicht opzette en ze begreep, dat hij haar om een gunst wilde vragen.
“Weet je, mijn vriend hier… Dutch… heeft groene vingers en ik vroeg me af… of, nou ja…”
Dutch onderbrak zijn vriend. “Ik heb er voor gestudeerd Wes. Ik heb niet alleen groene vingers maar ook een ‘groene vingers diploma. Doe me dus niet te kort!”
Bubbles keek gemaakt ernstig. “Ja? Heb jij me vorige week met Barry horen praten over het onderhoud van de tuin?”
Wesley zuchtte opgelucht. “Ja! Daarom dacht ik gelijk aan mijn vriend Dutch. Hij zou echt niet veel nodig hebben. Eigenlijk alleen maar een bed. Is ’t niet zo Dutch?” Wesley gaf Dutch onder tafel een schop terug.

Bubbles 5 - 19

“Laat me er over nadenken Wesley…, Dutch.” Bubbles keek nu naar Dutch die zijn bord oppakte om hem af te wassen. Dat opende perspectieven!
“Kom op Dutch, laten we verder gaan! We zien elkaar gauw Bubbles. Heb je nog speciale wensen voor deze week?”

Bubbles 5 - 20

Bubbles dacht over het voorstel voor het onderhoud van de tuin. Een ervaren hulp zou goed van pas komen. Dutch keek rond in de keuken en zei… “Nou…, dit zou ook wel een goeie schoonmaakbeurt kunnen gebruiken!”
“Wes, misschien wat zalm en forel. Vóór zondag graag. Dan krijgen we een nieuwe gast. Bubbles liep met de twee mannen naar buiten.

Bubbles 5 - 21

“De beste groeten aan je broer Bubbles. Hij heette ons zo hartelijk welkom! Dit is een prachtige boerderij!
“Dank je wel Dutch. Het is een oud-hollandse boerderij…, je hebt daar kennelijk een neus voor.

Bubbles 5 - 22

“Mijn oudtante was Hollands, weet je. Van haar heb ik de boerderij geerfd. Oh… en bel me volgende week even. Ik zou werk voor je kunnen hebben. Ik moet alleen even bekijken waar ik je onder kan brengen zonder een van mijn gastenkamers te verliezen maar ik vind waarschijnlijk wel iets.”
“Dat zou fijn zijn, Bubbles. Ik denk, dat ik hier wel iets van kan maken. Het heeft groene vingers nodig, dat zie je duidelijk. Sorry hoor…, misschien heb ik me verkeerd uitgedrukt. Ik bedoel…, het is al een mooie plek maar kan nog mooier gemaakt worden.”

Bubbles 5 - 23

De gedachte aan Dutch liet Bubbles niet los. Ze hadden werkelijk een paar extra handen nodig en niet alleen voor de tuin. Als deze man zo netjes was als hij voorkwam dan zou ze ook niemand anders hoeven te zoeken. Het was de moeite waard dat allemaal in overweging te nemen.

Bubbles 5 - 24

Na dat heerlijke begin van de dag en later het ongemakkelijke gevoel dat opkwam toen ze geconfronteerd werd met de harde waarheid, dat ze hier alleen maar op bezoek waren, ging Elderberry de groententuin in. Evan wilde Bubbles ergens mee helpen en EB was nu weer even alleen.
Dit gevoel van nonchalance, van zorgeloosheid was helemaal nieuw voor haar. Zelfs tijdens de momenten dat Elderberry zich gelukkig had gevoeld, was het toch altijd op een serieuze manier geweest. Maar nu met Evan voelde Elderberry dat ze kon lachen zonder veroordeeld te worden. Waarom voelde ze zich dan nu weer zo ongemakkelijk?

Bubbles 5 - 25

Toen Evan Elderberry in de tuin zag vroeg hij zich af waardoor ze ineens weer zo rustig en stil was. Hij bleef een minuut lang naar haar kijken en besloot de stoute schoenen aan te trekken. Hij zou alles proberen om haar vast te kunnen houden… om haar niet als zand door zijn vingers weg te laten glippen. Hij voelde zich nu iets minder zeker en was zich er plotseling van bewust, dat als hij dit moment voor altijd wilde vasthouden hij dat ook met Elderberry zou moeten doen. Ja zeker…, het was hoog tijd voor de volgende stap. Hij hoopte dat hij haar niet zou afschrikken.

Bubbles 5 - 26

“Wat is het toch een heerlijke dag Elderberry. Heb je er bezwaar tegen om samen met mij van deze laatste uurtjes van de dag te genieten?”
Elderberry glimlachte. Haar ogen wijd geopend en verwachtingsvol. Haar hart ging sneller kloppen toen Evan naast haar plaats nam. Ze voelde zich weer vreemd maar probeerde dat gevoel van zich af te zetten. Dit was toch een prachtige vakantie! Dit was een geweldige man. Ze was verliefd. Ze wist het zeker! Voor het eerst in haar leven was Elderberry verliefd!

Bubbles 5 - 27

“Vertel me eens waarom je vanochtend ineens zo stil werd? Als het was omdat ik iets verkeerds zei, zeg het me dan alsjeblieft want ik heb geen flauw idee.”
Elderberry bloosde. Ze keek naar haar voeten. Ze zou eens op moeten houden zo eigenwijs en pessimistisch over alles te zijn. Hier was een man waar ze verliefd op was en het enige wat bij haar opkwam was hem weg te duwen.
“Ik weet het echt niet Evan…, misschien omdat je begon te praten over het weggaan volgende week… en, ik wil dat niet… eh… Ik wil…”

Bubbles 5 - 28

“Ik denk dat ik weet wat je wilt Elderberry. Ik denk dat we beiden hetzelfde willen. Hou nooit op tegen me te praten, hoor je me…? Als er een is die jou je mond laat houden, ben ik dat.”

Bubbles 5 - 29

En toen liet Evan haar haar mond houden voordat ze de gelegenheid kreeg er iets tegenin te brengen. Elderberry vergat op slag alles wat ze had gelezen in het medicijnboek van haar oma over hoe babies werden gemaakt en alle afschuwelijke afbeeldingen in dat boek brachten haar nu vreugdevolle afwachting.

Bubbles 5 - 30

De dag waarvan ze niet wilden die hij voorbij zou gaan, eindigde toen ze in elkaars armen in slaap vielen.

Bubbles 5 - 31

Het was zaterdag. Elderberry en Evan hadden het grootste deel van hun eerste dag samen in de tent doorgebracht. Weg van de boerderij vond ze nu even de tijd om even alleen te zijn. Dat had ze nodig. Ze moest al deze nieuwe gevoelens en emoties op een rijtje zetten. Ze had de liefde van haar leven gevonden en zou hem weer moeten laten gaan. Dat deed pijn. Heel veel pijn. Ze was niet in staat Evan aan te kijken zonder in tranen uit te barsten.

Bubbles 5 - 32

Zo vond Evan haar. “EB, mijn lieve EB. Wat is er toch aan de hand? Denk eraan dat je me hebt beloofd alles tegen me te zeggen. Heb je heimwee? Wil je terug naar Galaad?”
“NEE!” Elderberry wist dat ze daar persé niet aan wilde denken. “Evan…, ik wilde je alleen maar bedanken… dat je bent… zoals je bent. Je bent zo fantastisch geweest deze afgelopen dagen en ik voel me triest dat de vakantie op zijn einde loopt… triester dan jij je kunt voorstellen. Ik zou de tijd willen bevriezen en…” Elderberry huilde grote, zoute tranen.

Bubbles 5 - 33

“Kom hier in mijn armen lieverd. Je weet ook wat ik voor je voel.”

Bubbles 5 - 34

“Ik… ik denk, dat ik van je hou Evan… Dat wilde ik je zeggen voordat we afscheid nemen. Je hebt een heel verborgen deel van mezelf naar voren gebracht, een deel van mezelf dat ik niet kende. Ik zal je altijd in mijn hart koesteren en zal je nooit vergeten. Jee… ik HAAT het afscheid te moeten nemen! Afscheid zou niet moeten bestaan!”
“Ik weet, dat ik van je hou Elderberry. Ik wist het al vanaf de eerste dag… En ik wil, dat je met me meekomt. Er hoeft geen afscheid te zijn als je dat niet wilt.”
Elderberry’s hart sloeg op hol terwijl ze naar Evan luisterde. Hij hield ook van haar! En hij wilde haar meenemen naar zijn huis! Ze dacht een moment aan haar carrière…, aan haar familie in Galaad… Dat kan ik toch niet maken?! Er zouden zoveel vragen gesteld worden…! Wat zouden ze wel van haar denken?! Maar… verdorie…, het kan me geen spetter schelen wat ze denken…!

Bubbles 5 - 35

“Ik zou wel met je mee willen Evan… Ja…, ik ga met je mee.”

Bubbles 5 - 36

Jeremy Captain’s rug deed zeer van zoveel uren achter het stuur. Hij was nu bij zijn verblijf voor de komende dagen aangekomen. De herberg zag er goed uit. Iets heel anders dan hij gewend was maar verandering zou hem goed doen.

Bubbles 5 - 37

Toen hij door de hoofdingang naar binnen wandelde werd hij door een jongeman begroet. Dat moest Barry Bluewater, de man waarmee hij ge-emailed had, zijn.

Bubbles 5 - 38

“Ah, Mr. Captain, Sir… haha… sorry, dat zijn drie titels ineen, hahaha. Welkom in the Bluewater Inn. Ik zal u zo dadelijk uw kamer laten zien. Als u me nu wilt volgen zal ik u de keuken aanwijzen. Daar eten we altijd met de gasten. Hebt u een goede reis gehad?”

Bubbles 5 - 39

Terwijl Jeremy met hem mee wandelde was hij aangenaam verrast. Dit zag er werkelijk heel leuk uit!

Bubbles 5 - 40

Ja… hoe meer hij ervan zag des te beter beviel het hem. Hij kon bijna niet wachten om zijn kamer te bekijken. Hij voelde zich nu al thuis. Ja, het was een goed besluit geweest om hier te boeken. Het begin zag er veelbelovend uit.

Bubbles 5 - 41

“Hebt u misschien iets van de markt nodig meneer Captain… eh… Captain Sir?”
“Nee hoor Barry, dank je wel en noem me alsjeblieft Jeremy.”

Wordt vervolgd…

 

 

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Bubbles, Fred Brenny vertelt..., Gastschrijvers en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Bubbles – 5

  1. conny zegt:

    Hoi Margo
    Het is een drama dat Eddy is overleden ,je ziet het aankomen maar toch .
    Daardoor ben ik de draad kwijt van het verhaal ,sorry hier voor . Als je weer een nieuw verhaal heb dan kan en ga ik het volgen !!! Daar wacht ik op .Is dat goed ??? Nogmaals sorry
    Knuffel van Conny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s