Bubbles – 6

Bubbles 6 - 00
Het is heel erg druk. De B&B gaat goed! Verleden week is Elderberry vertrokken nadat ze hier haar grote liefde, mijn psychiater Evan Enqvist had gevonden. Wie had dat nou gedacht?! Onze nieuwe gast is er ook al; Jeremy Captain. Deze week is hij onze enige gast. Ondanks dat ben ik wel druk bezig met de voorbereidingen van alles. Ik ben van plan om Barry naar de stad te sturen om wat boodschappen voor me te doen. Ga lekker even zitten, pak een drankje en lees verder. Ik zal jullie er alles over vertellen.
Bubbles 6 - 01

“Barry… als je naar de markt gaat kan je dan ook koperpoets voor me meenemen? Deze ouwe bellenblazer is geweldig decoratief. Laat me niet vergeten onze neef Orlov een bedankbriefje te sturen…”
‘Koperpoets. Hmmm…’ “Doei!!!! Tot straks zus!”
Bubbles 6 - 02

‘O jee. Wat had Bubbles ook al weer gezegd?” Barry Bluewater was vergeten een boodschappenlijstje te maken van alles wat Bubbles nodig had. Toen ze het hem had gevraagd had het hem gemakkelijk geleken. Maar hier op de markt met die grote verscheidenheid aan groenten, raakte hij in paniek. ‘Vier courgettes… tien limoenen… en wat nog meer?’ Hij kon het zich niet herinneren. Hij zou haar moeten bellen maar hij wist dat ze dan van streek zou raken. Ze had het al zo razend druk met de gasten dat hij haar er geen extra zorgen bij wilde geven. Hij wist ook dat hij nalatig was geweest door geen boodschappenlijstje te maken.
“Barry?”
Barry draaide zich om. Hij zag een design zonnenbril, een dure leren jas, een zijden sjaal met een hounds-tooth motief, een wollen pantalon. Daarna zag hij het hoofd met verward platina blond haar.
Bubbles 6 - 03

“Ik herkende je gelijk.”
Gedurende één ogenblik was Barry sprakeloos. Hij was waarschijnlijk de enige in de B&B die Kenneth Steel miste. Hij had niet verwacht de pas beginnende musicus weer terug te zien en zeker niet zo snel! En nu stonden ze daar op zomaar een hoek van zomaar een straat in Bridgeport. Hij raakte in de war door de glimlach op Kenny’s gezicht. Was die glimlach voor HEM bedoeld? …Dat kon hij zich bijna niet voorstellen?
Kenny was aan het praten maar Barry hoorde geen woord. Hij keek als gehypnotiseerd naar de bewegingen van Kenny’s lippen. O god, wat een lippen!
“… dus… heb je zin om mee te gaan?”
“Uh … waar naar toe?”
Kenny lachte. Het was een lieve lach. Was die voor HEM bedoeld? … Dat kon bijna niet waar zijn!
Bubbles 6 - 04

“Wat doe jij hier in de stad?”
“Jozef belde me op en om te zeggen dat er een open auditie bij een van de theaters is. Hij vroeg of ik weer een avond samen met de Ebonies wilde spelen. Vandaar…” Kenny nam nog een slokje van zijn thee. “Hoe is het met je zuster?”
“Bubbles? Prima…. oh!” Barry keek op zijn horloge. Ze hadden hier nu zowat een uur gezeten! En hij was al ruim een uur weg toen hij Kenny tegenkwam! Bubbles zou zeker niet blij met hem zijn.
“Is er iets aan de hand?” vroeg Kenny. Hij keek alsof hij al wist wat eraan schortte. Barry zuchtte en legde hem uit van de boodschappen. Daarna gaf Kenny hem weer zo’n lieflijke glimlach.
“Weet je wat we doen? Ik breng je met mijn auto naar huis. Dat gaat een stuk sneller dan met de taxi… NEE…, geen ‘maar’ Barry. Het is per slot van rekening mijn schuld dat je laat bent.”
Bubbles 6 - 05

“Dit is een prachtige auto” zuchtte Barry. Kenny had gelijk; deze auto was veel sneller dan een taxi. De rit was zo rustig dat hij er bijna bij in slaap viel ware het niet dat hij die steen in zijn maag voelde. Grotendeels omdat hij zo dicht bij Kenny was, maar ook omdat hij wist dat hij Bubbles tekst en uitleg zou moeten geven.
Hij probeerde dat nu echter van zich af te zetten. Hij wilde nu van de rit genieten en van het gezelschap.
Bubbles 6 - 06
“Dank je wel voor de lift, Kenny. Wil je niet even binnen komen?”
“Nou nee… liever niet! Ik vind dat ik voorlopig mijn krediet wel opgebruikt heb sinds mijn laatste contact met Bubbles. Ik wacht hier wel op je. Ga jij nu maar even je spulletjes pakken.”
Barry was te opgewonden om ook maar éven te denken dat zijn zus het misschien niet met zijn plannen eens zou kunnen zijn.
Bubbles 6 - 07

“Schiet nu maar op, knuffeldier!”
Barry bloosde… Was Kenny nu met hem aan het FLIRTEN?
Bubbles 6 - 08

“Bubbles? … Hallo! Hoe is alles? Eh… Ik pak even een paar spulletjes. Ik…. eh… blijf dit weekend in de stad.”
De uitdrukking op zijn zuster’s gezicht maakte hem minder zeker van zichzelf als toen hij naar binnen gekomen was.
Bubbles 6 - 09

“Barry. Waar ben je al die tijd geweest? Ik heb de hele middag op je zitten wachten. Waar zijn de boodschappen? WAT zeg je? Waar ga je logeren in de stad Barry? Je wordt verondersteld me hier te helpen! Ik heb je hier nodig! Wij zijn hier samen aan begonnen en het loopt nog niet zo goed dat we ons vakanties kunnen veroorloven… Hoe is dat idee bij je opgekomen?”
Bubbles 6 - 10

Barry slaakte een diepe zucht. Hij was geen kleine jongen en Bubbles had geen recht om hem op die manier tot de orde te roepen… “Bubbles, ik logeer bij Kenny. Hij is voor het weekend in de stad. Ik kwam hem tegen toen ik boodschappen ging doen. Maandagochtend ben ik er weer.”
Bubbles 6 - 11

En ondertussen wachtte Kenny buiten en was ongeduldig. Zelfs al had hij niet echt de gelukkigste herinneringen aan deze plek…, Barry woonde hier… en dat was voldoende voor hem. Hij wilde nergens anders aan denken.
Bubbles 6 - 12
Uiteindelijk verloor Kenny dan toch zijn geduld en hij liep naar de ingang. Het kon hem niet schelen of Bubbles of iemand anders hem zou zien. “Barry? Waar blijf je nou? Kom nou mee! Laten we gaan!”
Bubbles 6 - 13

De snelle wagen bracht ze nog sneller terug naar Bridgeport dan toen ze de stad verlaten hadden. Ze reden echter niet gelijk naar het hotel. Kenny wilde eerst nog wat vinger oefeningen doen dus hij zocht naar een bar met een podium.
Waylon’s … Ja, dit was perfect.
Even tijd voor de muziek.
Bubbles 6 - 14

Barry volgde Kenny de bar in en hij stond daar alsof hij in trance was. Zelfs al was de bar lawaaierig en druk… had Barry de indruk dat Kenny alleen voor hem speelde. De uren gingen voorbij. Mensen kwamen en gingen, maar de muziek ging maar door.
Sluitingstijd was om 3 uur en Barry gaapte toen hij weer in de auto stapte. “Dit was werkelijk ge-wel-dig, Kenny. Ik wist, dat jij jouw droom waar kon maken! Ik…*geeuw*”
“Wow, vond je me echt zo goed?” zei Kenny droogjes. De auto snorde lichtelijk toen hij de motor startte. “Heb je zin om nu mijn onderkomen voor het weekend te zien?”
Bubbles 6 - 15

“Nou ja…, dit is toch niet normaal? ” zei Barry toen ze de suite binnen kwamen. “Is dit alleen maar een weekend verblijf? Dit ziet er meer uit als een huis!”
Kenny haalde onverschillig zijn schouders op. “Het is het eigendom van de vrouw die mijn moeders boeken publiceerde. Haar echtgenoot is oud en kan niet meer traplopen dus ze verhuren het aan diegenen die er willen verblijven. Toen ik ze vertelde dat ik het weekend in de stad zou zijn, zeiden ze dat ik hen een cheque kon sturen en zij hebben me toen de sleutel gestuurd. Het is goedkoper dan een hotel, goed voor mij en goed voor hen. De ene hand wast de andere!”
Bubbles 6 - 16

Hij bracht Barry naar boven naar een tweepersoons slaapkamer. Barry was te slaperig om iets anders dan het mooie bed te zien. Hij kleedde zich snel uit en ging naar bed. Voordat hij in slaap viel kwam het bij hem op dat Kenny hem waarschijnlijk hier naar toe had gebracht met een bedoeling. Nou…, hij had nu een weekend om dat uit te zoeken.
Bubbles 6 - 17

Dat zou een leuke puzzle kunnen zijn…
Bubbles 6 - 18

Jeremy had nog een oud visitekaartje van zijn advocaat. Op Internet vond hij al gauw het nieuwe zakenadres. Ze had haar bureau nu in een nieuwe wijk van de stad. Hij had haar al in jaren niet gezien. Het enige dat hij zich van de familieadvocaat kon herinneren was dat zij een vrouw was die hem altijd aankeek alsof hij geen knip voor zijn neus waard was. Op de een of andere manier had zij hem altijd een schuldgevoel gegeven.
Bubbles 6 - 19

Nu had zij een kantoor op de bovenste verdieping. Het ging haar kennelijk goed. Hij nam de lift en nam plaats in de wachtkamer.
Bubbles 6 - 20

Hij zou gelogen hebben als hij gezegd had dat hij niet lichtelijk zenuwachtig was in het vooruitzicht zijn advocaat weer te ontmoeten.
Bubbles 6 - 21

“Kom binnen…. meneer Captain… Oh… Jeremy! Het is net alsof ik je vader voor me heb. Je lijkt sprekend op hem… en ook op je moeder trouwens! Maar ga zitten Jeremy en vertel me welk probleem je deze keer hebt. Ik neem aan dat het niet ’t zelfde soort probleem is als toen je nog een onbezonnen jongeman was?”
Bubbles 6 - 22

“Nee, beslist niet mevrouw Noall. Ik ben hier gekomen om met mijn geweten in het reine te komen…”
“Vertel het me maar… Ik ben een en al oor…!”
“Ik zou willen weten of het mogelijk is het kind terug te vinden dat ik bij een meisje heb verwekt in mijn wilde jaren, want ik zou een groot deel van mijn erfgoed aan hem willen geven.”
“Dat is een grootmoedig gebaar van je Jeremy. Ik moet er even de archieven bij pakken. Schenk een kop thee voor jezelf in, als je er zin in hebt.”
Bubbles 6 - 23

Nee, Jeremy had geen zin in thee. Hij stond op en liep naar het raam. Al wachtende op de terugkomst van mevrouw Noall bewonderde hij het mooie uitzicht van het kantoor, dat zich op de hoek van het gebouw bevond.
Bubbles 6 - 24

“Wow, mevrouw Noall…. Ik had geen idee dat ons familie-archief zo uitgebreid zou zijn. Hebt u al deze archieven werkelijk nodig om het adres van een kind te vinden?”
“Eén kind… zeg je? Nee Jeremy… je bent je boekje te buiten gegaan met meer meisjes en je hebt 3 kinderen rondlopen! Je kunt je waarschijnlijk alleen maar het eerste slippertje herinneren want dat was de enige keer, dat je met je ouders meegekomen bent naar mijn kantoor. De verdere ‘slippertjes’ werden door je moeder en dus ook door mij verzorgd.”
Bubbles 6 - 25

“Wat zegt u nu? Ik… eh… wist daar niets van. Ik dacht, dat ik maar één kind had…”
Bubbles 6 - 26

“Jeremy, geloof me of niet… maar ik had mijn handen vol aan het resultaat van jouw onverantwoordelijk gedrag! Ik heb bij jou nooit een spoor van berouw over jouw daden gezien. Je ouders waren gek op je en, wat mij betreft, hebben ze je destijds behoorlijk over het paard getild. Die arme meisjes namen het zwijggeld aan omdat ze waarschijnlijk geen andere keus hadden maar het zal niet makkelijk voor ze geweest zijn om alleen een kind op te voeden.”
Bubbles 6 - 27

“Ik geef toe bewondering te hebben voor je wens om achteraf de schade te repareren maar… wil je dat ook doen nu je weet dat het om 3 kinderen gaat?”
“Ja…, ondanks dat ik dit beslist niet verwachtte… wil ik mijn plan toch doorzetten. Ik weet dat de zakenwaarnemer van mijn Rederij een betrouwbaar mens is. Ikzelf wil alleen maar mijn boot, de ‘Frédérique’ houden… plus 10% van het beschikbare geld. Daarmee kan ik opnieuw beginnen. Kunt u erop toezien, dat de rest terecht komt bij de kinderen die ik nooit heb gekend? Ik schaam me diep dat ik me niet eens de namen herinner van de meisjes waarmee ik destijds een hotelkamer heb gedeeld. Ze boden zichzelf aan…, ze vielen me als het ware in de armen en… ja, het zullen de hormonen wel geweest zijn. Ik ben me nu bewust dat ik erg onverantwoordelijk heb gehandeld.”
Bubbles 6 - 28

Mevrouw Noall maakte zo snel ze kon alle papieren in orde zodat Jeremy ze kon tekenen. Hij voelde zich voldaan en verliet bijzonder opgelucht mevrouw Noall’s kantoor.
Bubbles 6 - 29

Niet zover daar vandaan, zat Barry aan het ontbijt met de man waarmee hij de nacht had doorgebracht. Het voelde onwerkelijk aan.
“OK, ik begrijp dat je naar huis moet Barry. Maar kom zo snel mogelijk terug dan kunnen we ook nog een late lunch hebben samen. Er is ook iets dat ik je wil zeggen voordat ik terug ga… en Barry, trek iets moois aan. Alsof je naar de opera gaat.”
Bubbles 6 - 30

Het was zondag. Bubbles wist dat ze niet op dezelfde manier door kon gaan. Ze had regelmatige hulp nodig in deze huishouding…, niet alleen maar omdat Barry er niet was. Waar had ze het nummer ook weer gelaten? O ja…ze wist het weer! Het was nu tijd om Dutch te bellen.
Bubbles 6 - 31

“Goed…, ik ga er nu vandoor en kom volgende week weer terug. Hee Dutch, dat is jouw mobieltje! Pak hem op!”
Bubbles 6 - 32

“Zeg Wes…, luister ‘s, dat was Bubbles. Ze vroeg me langs te komen om te praten over het werk dat ze eventueel voor me heeft. Ik zal je op de hoogte houden.”
Bubbles 6 - 33

“Bubbles. Bubbles? … Dat kan gewoon niet anders. Dat kan niemand anders zijn!”
Bubbles 6 - 34

Barry had de late lunch waarvoor Kenny hem had uitgenodigd graag aangenomen. Kenny wilde hem iets zeggen en hij vroeg zich af waarom dat niet zomaar hier kon. Nee…, ze gingen naar een exclusief restaurant en Kenny had een privékamer geboekt. Het klonk allemaal erg geheimzinnig.
“Het ziet er hier erg duur uit, Kenny…”
Bubbles 6 - 35

“Ik moet je iets vertellen Barry, ik weet alleen niet hoe ik moet beginnen.”
“Waarom begin je niet bij het begin?”
Bubbles 6 - 36

“Ja… nou ja…, ik kan het maar beter gelijk zeggen. Ik ben vader geworden. Het gebeurde vlak nadat jij me gekust had. Ik had een glaasje teveel op en zij trouwens ook… en we handelden beiden stom. Ik weet dat ze geen speciale gevoelens voor mij heeft, maar het leek me niet eerlijk dat ze de tweeling alleen zou moeten opvoeden dus ik vroeg haar ten huwelijk. Ze wilde me echter niet.”
Bubbles 6 - 37

“Ah…! Nou, ik moet nu echt naar huis terug Kenny.”

“Nee Barry, wacht! Ik ben nog niet klaar. Mijn broer en ik hebben het er uitgebreid over gehad en hij vroeg mij wat ik anders zou doen als ik het over mocht doen. En ik weet dat nu. Mijn meisjes hebben een familie nodig en ik kan ze die niet geven, maar mijn broer kan dat wel. Ik heb een blijvende relatie nodig en ik wil zo’n relatie met jou.”
Bubbles 6 - 38

“Dus dit is waar je mee bezig geweest bent sinds onze wegen zich scheidden. Da’s lang niet gek, Bubbles.”
Bubbles 6 - 39

“… nee, lang niet gek.”

Wordt vervolgd…

Bubbles 6 - 40
Dank jullie wel, dat jullie nog steeds in mijn leven geïnteresseerd zijn. Ik hoop jullie in hoofdstuk 7 weer terug te zien.

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Bubbles, Fred Brenny vertelt... en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Bubbles – 6

  1. conny zegt:

    Hoi Margo
    Ik heb het weer terug gelezen ,dus ga weer verder met je verhaaltjes ,dank je wel .
    Knuf van Conny

    • margotoele zegt:

      Hallo Con. Fijn dat je weer zo ver bent weer interesse te hebben. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om ineens op een andere manier verder te moeten. Knuffel van Margo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s