Fred in Ginderland – 2

2 - Yonder 01
Hallo… daar zijn we weer. Spitzmagic, oftewel Barb en ik zijn hier om je het tweede deel van ons verhaal te vertellen. Ga er dus maar weer lekker bij zitten en geniet ervan. Barb en ik zullen jullie alles vertellen over het grote avontuur dat we beleefden in dit tweede deel….

2 - Yonder 02
Ik bedankte hem vriendelijk voor de uitnodiging om te lunchen en ging terug naar huis. Ik was van plan mijn onderzoek in Internet weer op te nemen. Daar kwam ik bij een site waar het kerkhof van Sunset Valley werd genoemd. Dat was super interessant. Het blijkt een van de oudste begraafplaatsen van het land te zijn en volgens de site had iemand er kennelijk ooit een heel oud geschrift begraven…. Ik moest beslist terug naar dat kerkhof!

2 - Yonder 03
Ik ging dus gelijk naar die begraafplaats terug. Daar was HIJ ook weer… net op het punt om de crypte in te gaan. Het lijkt wel werk van de duivel dat ik altijd daar ben waar hij ook is… Goddank zag hij me niet. Daar zag ik een weer een geest. Toen ik me bewust werd dat je met ze kon praten, wist ik wat me te doen stond! Wie zou beter weten wat er hier gaande was dan een geest? Ik moest het gewoon proberen… zo zit ik nu eenmaal in elkaar!

2 - Yonder 04
Hij was een hele oude geest en was hier al heel erg lang. Ik liep naar hem toe en vroeg: “Meneer, kunt u me iets vertellen over deze plek en waarom ‘t zo misterieus is?” Hij antwoordde spookachtig lispelend: ‘Het antwoord dat je zoekt is in de Crypte, heel diep begraven onder de gewelven…, maar voorzichtig, daar beneden is er iets dat je heel veel letsel kan toebrengen.’

2 - Yonder 05
Aangezien Sean er nu ook was wilde ik niet blijven. Het is vást dat boek aan het zoeken. Dat moet het zijn waar Sean op aast! Ik moest nu opschieten en als de wiedeweerga weg voordat Sean eruit zou komen en me hier zou zien. Ik holde zo hard dat het leek alsof mijn voeten de grond niet eens raakten.

2 - Yonder 06
Ik besloot later op de dag terug te komen om naar dat boek te zoeken. Ik haalde Barb over met me mee te gaan. Uiteindelijk is het overdag niet zo griezelig… toch?

2 - Yonder 07
Barb zei, dat ik me geen zorgen over haar hoefde te maken en dat ze op me zou wachten. Ondanks dat de plek er nu bij daglicht zo vredevol uitzag, wilde Barb niet te dicht bij de grafstenen komen… laat staan bij de crypte.

2 - Yonder 08
“Barb, weet je zeker dat je niet mee naar binnen wilt of bij de deur op me wil wachten?” Nee, dat wilde Barb dus niet.

2 - Yonder 09
Dus ging ik maar alleen naar binnen met de waarschuwing van de geest in gedachten….

2 - Yonder 10
Terwijl Fred in de crypte is blijven wij even bij Barb.
‘Hallo mensen! Ja, dit ben ik… Barb…. Ik ben aan het wachten op Fred… Goh…, ik begrijp niet hoe ze me zover heeft gekregen om dit te doen. Ik vind het maar niks. Zelfs niet overdag. Ik kan in de tussentijd wel kijken of ik iets voor onze verzameling stenen of zelfzame zaden kan vinden.’

2 - Yonder 11
‘Ik wil niet te ver van het kerkhof afdwalen en kan misschien wel even die heuvel op. O hemeltje… wat is dat een griezelig huis! Ik vraag me af wie hier woont. Doet me herinneren aan het huis van die oude dame toen je nog een kind was, en waar je altijd zo bang voor was…. Fred… schiet nou toch ’s op!

2 - Yonder 12
Terwijl Barb bijna bij de ingang van het kerkhof terug was, kwam Fred eindelijk uit de crypte. Maar hoe…!

2 - Yonder 13
“Goeie god! Wat is er met jou gebeurd?!” Barb’s hartelijke welkomswoorden in de wereld van de levenden verwarmden mijn intens verkleumde ledenmaten. De waarschuwingswoorden van de oude geest bleven me nog steeds bij.

2 - Yonder 14
Ik vertelde Barb over de griezelige geluiden en over de weerzinwekkende stank… maar dat laatste was overbodig want die stank hing nu ook om mij heen. Ik had de indruk gehad dat er ‘iets of iemand’ naar me aan het grijpen was. Het was afschuwelijk. Ik was zo vreselijk bang… maar ik heb het wel gevonden, Barb… HET BOEK! Ik had het boek gevonden. Ik kon bijna niet wachten om thuis te zijn en het te gaan lezen. Wat zou erin staan? Zouden daar de antwoorden op mijn vragen in staan?

2 - Yonder 15
We gingen dus snel weg in de hoop nu niet meer naar deze plek terug te hoeven. Voor mezelf wist ik, dat ik het toch niet meer zou doen. Ik zou uren nodig hebben om van de schrik te bekomen en de angsttaferelen die ik had meegemaakt van me af te kunnen schudden. Ver achter mij hoorde ik Barb roepen “FRED… wacht op me!” Ondanks mezelf moest ik daarom wel even gniffelen…

2 - Yonder 16
Mijn grootste verlangen was nu snel thuis te zijn en in een lekker warm bad alle angsten weg te wassen…. De angsten die me, naar ik vreesde, de komende uren nog behoorlijk zouden kwellen. Ik verloor de notie van de tijd terwijl ik ontspande en probeerde mijn, op de proef gestelde, zenuwen tot rust te brengen.

2 - Yonder 17
Eindelijk alleen op mijn kamer! Ik ging makkelijk zitten om het oude geschift te lezen. Ik was erg benieuwd naar die teksten. De eerste paar hoofdstukken waren bijzonder intens. Duizenden jaren geleden was er een cirkel van grote stenen uit de grond opgerezen. Als een soort kosmische antennes werden ze als bron voor zonnenenergie gebruikt. Terwijl ik aan het lezen was, voelde ik een aanwezigheid… alsof iemand naar me keek. Ik kreeg er kippenvel van. Ik deed het boek dicht en ging naar bed.

2 - Yonder 18
Zelfs in mijn dromen voelde ik me niet veilig en had het idee dat er iemand naar me stond te kijken. Ik sliep wel… maar erg onrustig.

2 - Yonder 19
De volgende dag voelde ik me dan ook niet zo fit… misschien wel door die rotdromen. Ik kreeg een telefoontje. Voor het eerst nodigde Sean me uit hem in zijn huis te ontmoeten. Al wist ik dan ook niet precies waar hij woonde nam ik zijn uitnodiging toch aan. Natuurlijk voelde ik wel een zekere angst maar mijn nieuwgierigheid naar antwoorden nam de overhand. Dus ik ging op weg.

2 - Yonder 20
Zodra ik de deur uitkwam zag ik hem al staan. Dat was wel even een schok. Hij was nu binnen handbereik. En de mannelijke geur van zijn huid. Mamma Mia. Ik moest mezelf goed in de hand houden. Hij zei, dat hij hier gekomen was om met me naar zijn huis te wandelen. Dat was wel fijn. Ik vroeg hem even te willen wachten want ik wilde me toch nog even omkleden. Ik moest slikken en vond hem wel een beetje gevaarlijk.

2 - Yonder 21
We kwamen bij hem thuis aan. Mijn hemel… het was adembenemend! Een mannelijk huis speciaal gebouwd voor een échte man. Inwendig giechelde ik om mijn eigen gedachten. Het was duidelijk dat deze man geld had. Ik vraag me af waarom hij me niet is komen ophalen in die mooie auto van hem….

2 - Yonder 22
Hij liet me zijn prachtige huis zien. Kijk toch eens naar hem. De hittegolven sloegen door mijn lichaam en mijn hart verdubbelde zijn snelheid. Ik zou gezworen hebben dat hij dat kon horen. Nou…, zou hij nou echt een slechterik kunnen zijn? Hij vroeg me of ik het niet erg vond als hij even ging zwemmen. Natuurlijk niet…, zwempak… Help! O mensenlief!

2 - Yonder 23
Hij vroeg me om er ook in te komen… maar dat sloeg ik af. Ik nam de kans waar om wat in zijn huis te snuffelen. Misschien vond ik wat aanwijzingen over wie hij is en wat hij ‘snachts zoal deed!

2 - Yonder 24
Ik liep naar de bovenverdieping en vond zijn slaapkamer. Daar was niets bijzonders mee. Het was schoon en goed onderhouden. Voor een alleenstaande man was dat opvallend. Ach… ik weet niet… misschien had hij wel een paar hulpjes in de huishouding.

2 - Yonder 25
Er is een extra slaapkamer met twee bedden. Een ervan was niet opgemaakt. Hm… dus er woont nog iemand anders hier. Ik had de indruk dat hij hier alleen leefde. Ik besloot toen dat ik hem nog een stuk beter moest leren kennen dan nu. Ik vroeg me af of hij vermoedde dat ik het boek in mijn bezit heb.

2 - Yonder 26
Ik liep weer naar buiten en genoot een moment van het uitzicht. Om mijn geest te dwingen aan iets anders te denken ging ik toen naar de keuken om een lunch voor ons klaar te maken.

2 - Yonder 27
Ik was ondersteboven van hem en de schoonheid van zijn huis. Ik wist dat ik met hem moest praten over alles wat ik gisteren gezien had… maar wist niet zo goed hoe erover te beginnen. Kijk nou toch eens naar dat lichaam van hem! Zo kan je toch niet aan iets anders denken!

2 - Yonder 28
We vermaakten ons met wat videospelletjes en de dag vloog voorbij. Ik hoop dat hij er geen erg in heeft gehad, dat ik heb lopen snuffelen in zijn huis.

2 - Yonder 29
En toen… gebeurde het…!
Ik zal dit moment niet vergeten zolang ik leef. Het is zo moeilijk te omschrijven hoe mijn lichaam en geest op hem reageerden. Ik wist dat ik weg moest… nu.. NU. O hemel! Ik had behoorlijk wat om over na te denken. …En ik had hem niet eens de vragen die ik in gedachten had gesteld.

2 - Yonder 30
Hij wilde graag dat ik iets langer zou blijven maar bood toch aan me naar huis te rijden. Dat sloeg ik af, ik wilde wandelen. Ik had frisse lucht nodig om mijn gedachten op een rijtje te kunnen zetten. Ik wist, dat ik hopelijk verliefd op die man aan het worden was. Hij beloofde me morgen te bellen… En ik wilde het boek verder lezen.

2 - Yonder 31
Tijdens mijn wandeling naar huis dacht ik na over wat het boek vertelde over de stenen en ik besloot ernaar toe te gaan om te kijken. Plotseling… dook er een man op… zomaar uit het niets.

2 - Yonder 32
Hij stelde zich voor. Nita Ohinyan. Een indiaan wiens voorouders altijd in dit land hadden gewoond. Een bijzonder wijs volk dat vele vreemde dingen had zien gebeuren in dit dal.

2 - Yonder 33
Hij begon me te vertellen hoe die stenen te voorschijn waren gekomen. Ik weet niet wat er over me kwam maar toen vertelde ik hem, dat ik onder de gewelven van het kerkhof een boek had gevonden. Hij sloeg zijn blik en zijn armen ten hemel. ‘Ik moet dat boek zien! Het is van mijn voorouders en is al eeuwen geleden verloren geraakt’. Ik zei, dat hij wat mij betrof wel bij me langs mocht komen om het boek te zien. “Bel me vantevoren wel even op ‘867-5409’. Ik moet nu echt verder.”

2 - Yonder 34
Ik was me niet bewust dat Sean er ook was. Ik wachtte in de schaduw zodat ze niet konden zien dat ik niet echt was weggegaan. De ochtend was overgegaan in de middag. Ik probeerde te horen wat ze zeiden. Ik hoorde Nita zeggen ‘Ik moet dat boek hebben’. ‘Wat voor boek?’ vroeg Sean. ‘Je weet welk boek ik bedoel.”

2 - Yonder 35
Vanaf de plek waar ik stond zag het eruit alsof ze gingen vechten. Ik dacht bij mezelf ‘Kennen zij elkaar dan?’ Het leek er wel op. Toen hoorde ik Sean zijn stem verheffen ‘Blijf bij haar uit de buurt! Ze is van mij!’ Het enige wat Nita zei was ‘Zij heeft mijn boek!’

2 - Yonder 36
Ineens werd Sean weer rustig.
Ik moest nu wel weg. Anders zouden ze misschien in de gaten hebben dat ik ze stond af te luisteren. Vlak voordat ik me omdraaide om weg te gaan hoor ik Sean zeggen: ‘Goed dan mijn vriend, ik weet dat ze het boek heeft. Ik was er toen ze het vond. Vanaf dat moment moest ze goed in de gaten gehouden worden. Ik weet, dat het boek van jou is. …En ik denk, dat ik op haar verliefd ben…. Ik zou het niet kunnen verdragen als haar iets zou overkomen’.

2 - Yonder 37
Mijn adem stokte in mijn keel en mijn mond viel open van verbazing. Ik holde blindelings naar huis.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Gastschrijvers, Verhalen van Anderen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Fred in Ginderland – 2

  1. conny zegt:

    Hoi Margo
    Kon niet eerder reageren , sorry. Maar dit was weer een heel spannend deel . Knuf van Conny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s