Fred in Ginderland – 3

3 Yonder 01
We zijn er weer en nu met deel 3 van ons, steeds interessanter wordende verhaal. We hopen dat jullie de makkelijke stoel nog in de buurt hebben. Daar gaan we dan!

3 Yonder 02
Toen ik thuis kwam was niemand thuis. Jeetje… waar zou Barb zijn? Ik kon mijn opwinding nauwelijks bedwingen. Ik moest nu met haar praten. Ik was erg moe en ondanks dat ik een bad wilde, haalde ik het niet tot de douche. Ik dook in bed voor de broodnodige slaap.

3 Yonder 03
Toen ik wakker werd hoorde ik Barb op de benedenverdieping. Ik ging snel onder de douche en liep vlug naar beneden om met haar te praten. Ze stond in de keuken de lunch klaar te maken. Jee… was het al zo laat…?

3 Yonder 04
Na de lunch gingen we naar de huiskamer en ik vertelde haar uitgebreid over mijn ontmoeting met Nita en dat Sean er ook was en over alles wat ik had afgeluisterd. Ik zei haar ook dat ik geloof dat hij van me houdt. Mijn hart begint weer onregelmatig te kloppen… bij de gedachte aan mijn mannelijke geur en… in gedachten zie ik zijn markante gezicht weer… Oooh jee… laat ik bij het verhaal blijven!

3 Yonder 05
Ik vertelde Barb dat het boek kennelijk van Nita is… en dat het lang geleden verloren gegaan is. Ik weet nog niet wát maar met dit boek is er iets bijzonders. Toen… plotseling… KLOP KLOP KLOP…

3 Yonder 06
Er werd zo hard en aanhoudend op de voordeur geklopt dat ik ervan schrok. Ik gooide het boek op de koffietafel en we holden naar de deur. Het waren Sean en Nita.

3 Yonder 07
We nodigden ze uit de huiskamer in te komen zonder erbij stil te staan dat ik het boek op tafel had gelegd. Ik was een nerveus wrak en met Barb was het al niet anders gesteld. We wachtten… er was een tijdje een ongemakkelijke stilte….

3 Yonder 08
Uiteindelijk brak Sean het ijs door Nita voor te stellen… “Dit is mijn oude vriend Nita”. Ik kende hem natuurlijk al. Sean ging verder… “er is iets waarover we moeten praten. Ik zal iets… nou ja… verschillende zaken moeten ophelderen. Nita kan je de teksten van het boek uitleggen Fred. Geloof me… het is gevaarlijk om het in je bezit te hebben.”

3 Yonder 09
Nita vertelde het verhaal van het oude boekwerk en over de aardgeesten die gewekt kunnen worden… en als het gelezen zou worden op een bepaalde plaats en tijd… zouden er magische dingen gebeuren… maar in de verkeerde handen zou dat het eind van Sunset Valley kunnen betekenen. “Een onbekende heeft het boek vele jaren geleden gestolen. Hij werd nooit meer terug gezien en het boek werd verloren beschouwd totdat jij het vond, Fred.”

3 Yonder 10
Nita vervolgde zijn verhaal. “Toen het boek verloren was schijnt een dappere krijger de crypte ingegaan te zijn om het te zoeken en het is zijn geest die de vorm van een beer aanneemt en iedereen die het waagt de crypte binnen te komen de stuipen op het lijf jaagt… Fred, geef me dit boek… Ik moet het aan de stenen terug geven en het begraven. Alleen daar zal het veilig zijn.”

3 Yonder 11
Nita staarde uit het raam en hoopte dat Fred hem vrijwillig het boek zou geven. Hij wilde geen geweld gebruiken.

3 Yonder 12
Ik overhandigde hem het boek met bloedend hart… want ik had het graag zelf willen lezen. Ik had wel verwacht dat er van een samenzwering sprake zou zijn. Maar wie verwachtte dat het met mystiek te maken had?

3 Yonder 13
Nita pakte het boek aan. Hij was er uiterst dankbaar voor. Hij vroeg of ik bij het ritueel aanwezig zou willen zijn. Ik antwoordde: “Nou… daar kan je donder op zeggen. Natuurlijk willen we erbij zijn! Hè Barb?”

3 Yonder 14
“Eh… ja hoor…, ik wil wel even iets drinken voor we gaan.” Nee… het was geen koffie of een frisdrank! De situatie begrijpende, verzekerde Nita haar dat hij een oogje op haar zou houden en dat ze nergens bang voor hoefde te zijn.

3 Yonder 15
En zo gingen we op pad zonder precies te weten wat er nu ging gebeuren. We hadden al ons vertrouwen en hoop op Nita gesteld.

3 Yonder 16
Nita nam het boek mee naar de grootste steen. Het was een perfect moment voor een ceremonie. Het was volle maan…

3 Yonder 17
Recht voor de steen staande begon hij hardop te lezen in de taal van zijn volk. Het was een rustige avond. We stonden in stilte en volledig bewust van de grootsheid van het moment naar hem te kijken. Plotseling verschenen er twee lichtende ballen die langzaam een soort rituele dans begonnen.

3 Yonder 18
Vol ontzag deden we wat stappen naar achteren toen de aarde begon te trillen. We konden niet zien wat hij deed maar zagen wel dat er vier lichtbundels uit de bovenkant van de rots kwamen.

3 Yonder 19
Die lichtbundels verlichtten de nachtelijke hemel. Het was heel indrukwekkend.

3 Yonder 20
Nita begon een soort licht uit te stralen toen hij zijn bestemming vond… De Shamann van zijn volk.

3 Yonder 21
Toen het voorbij was omhelsden wij elkaar en lieten de vredevolle uitstraling van deze kring van stenen ons beïnvloeden. Het was nu helemáál een magische plek. Deze hele mystieke vertoning had me hongerig gemaakt. “Wil iemand iets eten?” vroeg ik. We gingen terug naar ons favoriete restaurant… Ja, goed geraden! De Bistro natuurlijk. Trouwens…, waar zouden we anders naar toe moeten?

3 Yonder 22
Het was een laat diner maar heerlijk en ontspannen zaten we daar. Ik was blij dat de Bistro nog open was. Ik wist dat Sean me nog het een en ander te zeggen en ik was er helemaal klaar voor om antwoord op mijn vragen te krijgen.

3 Yonder 23
Onderweg naar Sean’s huis merkte ik op dat hij een nieuwe buurman had. Jeetje, dat huis leek wel van de nacht op de dag verschenen te zijn. Er stond een bord voor de deur. We stopten even om het te lezen. Er stond ‘Hollands geïnspireerde woning te koop – Liberty’. Op dat moment kwam er een auto aan dus we liepen snel door naar Sean’s huis.

3 Yonder 24
Toen we binnen waren zei Sean: “Lieverd, er zijn enkele dingen die je over mij en Nita hoort te weten en ook het gevaar dat je ook nú nog loopt.” Ik moet zeggen…, ik werd er wel zenuwachtig van.

3 Yonder 25
Hij wist kennelijk niet goed hoe hij het moest aanpakken daarom besloot ik hem een stukje op weg te helpen. “Waarom leg je me niet even uit waarom je zo geheimzinning met iemand stond te praten bij dat oude, bouwvallige gebouw? En waarom je zo laat ’s avonds nog in de crypte was?”

3 Yonder 26
Hij zuchtte diep en vroeg toen “Waarom was JIJ er zo laat?” Vervolgens ademde ik nog dieper dan hij had gedaan. Per slot van rekening was Hij het die met me wilde praten.

3 Yonder 27
Ik was een beetje gepikeerd. “Alsjeblieft Fred, sorry maar dit is erg belangrijk.” Beiden waren we moe van de lange avond en de recente gebeurtenissen. Ik had rust nodig. Hij bood me zijn bed aan. Ik sloeg het af. Ik wilde persé weten wat hij te zeggen had. We gingen zitten en ik dacht… ‘goed… laat hem maar beginnen’.

3 Yonder 28
“Nou, de reden voor mijn aanwezigheid bij dat oude gebouw is omdat we vermoeden dat het een trefpunt is voor het schoelie van Sunset Valley. Hoewel we niet zeker weten wie dat zijn.” Ik onderbrak hem… “Wij… wie wij?”
“Nita en ik houden die plek al sinds enkele tijd in de gaten. We hebben echter nog geen sporen gevonden. En ja… het was Nita waar ik mee praatte. En wat de crypte betreft, dat heb jij voor ons geregeld.”

3 Yonder 29
“Goed…, dan nu over die oude mijnschacht. Wat kan je me daarover vertellen? Wat zit er in en waarom loop ik nog steeds gevaar?”
Het gevaar komt van iemand die bij jouw huis rondhangt en we hebben hem nog niet te pakken kunnen krijgen. Wat de mijnschacht betreft…, blijf daar alsjeblieft vandaan Fred. Het is er niet veilig.”

3 Yonder 30
Ik vond het nu welletjes en wilde opstappen. “Kom op nou Sean, ik ben een volwassen vrouw en kan heel goed op mezelf passen.” Ik was moe en mijn lichaam deed pijn. Hij hield aan: “Alsjeblieft Fred, pas echt goed op jezelf.” Daarna bracht hij me in de auto naar huis.

3 Yonder 31
Ik stapte uit en dacht erover hem binnen te vragen maar het was beter van niet. Ik wilde even alleen zijn. Wat Nita daar bij die stenen had gedaan, nou ja… ik had er geen woorden voor om dat uit te kunnen leggen. Ook was ik nog een beetje boos op Sean. Waarom zou iemand mij of Barb kwaad willen doen?

3 Yonder 32
De volgende avond keek ik toevallig uit het raam. Toen zag ik die man…, het leek alsof hij de trap op wilde komen. Hij zag er bekend uit maar ik kon hem niet thuisbrengen. Ik ging als de wiedeweerga naar buiten maar toen was er niemand meer. Ik belde Sean en vroeg of hij kon komen.

3 Yonder 33
Toen Sean aankwam liep hij achter me aan de hobbykamer in. Het eerste dat hem opviel was mijn collectie stenen. Hij maakte zich er ongerust over dat ik ze zo open en bloot had staan. “Vind je niet dat je een beetje te ongerust over mij bent? Ik ben erg trots op mijn verzameling en ik pronk er graag mee!”

3 Yonder 34
Sean bekeek ze nog eens goed. “Fred, ben jij je wel bewust van de grote waarde die je hier zo maar voor het grijpen hebt staan?” Ik antwoordde: “Waarom zou iemand ze wegnemen als ze overal in de stad ook gevonden kunnen worden?”
“Omdat zij ze op deze manier niet hoeven te zoeken en jullie hebben ze al laten slijpen dus daar hoeven ze dan ook niet meer voor te betalen.”

3 Yonder 35
Barb kwam naar beneden want ze hoorde dat we in de hobbykamer waren en op dat moment kwam Nita ook binnen. Ze groette hem met een knuffel en ze voelde zich erg veilig bij hem.

3 Yonder 36
Er hoefde niets gezegd te worden om de verstandhouding tussen die twee op te merken…. Oh… Barb…, zou het waar zijn? Is zij ook verliefd?

3 Yonder 37
Nita voegde zich bij ons. Hij en Sean begonnen heel zacht tegen elkaar te praten, iets dat ik absoluut beneden alle peil vond. Ik kon ze niet horen…, maar oh…, het was duidelijk dat die twee iets aan het bekokstoven waren. Ja…, ik zal die twee goed in de gaten houden.

3 Yonder 38
Ik stond op het punt Sean te vragen wat ze in gedachten hadden te doen maar toen kreeg hij net een telefoontje.

3 Yonder 39
Hij wilde niet vertellen waarom en zei alleen maar dat het dringend was en dat hij en Nita nu weg moesten. Vraag me niet hoe… maar ik wist gewoon dat het iets te maken had met het oude gebouw dat ze in de gaten hielden. Hij gaf me een afscheidskus en op hetzelfde ogenblik kuste Nita Barb op haar mond waardoor ze een tijdlang bijna niets kon zeggen.

3 Yonder 40
Toen ze vertrokken waren nam ik een heerlijk heet bad. Deed mijn pijama aan en ging op de bank liggen. Weer kreeg ik het benauwende gevoel dat er iemand naar me stond te kijken.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Gastschrijvers, Verhalen van Anderen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Fred in Ginderland – 3

  1. margotoele zegt:

    Ja Con. Het ligt eraan hoeveel werk ik onder handen heb. Toevallig viel het vandaag mee dus, heb ik dit deel vertaald. Bedankt en groetjes.

  2. conny zegt:

    Hoi Margo
    Nou dit deel heb je gauw verzonden hoor , gezellig weer .
    Knuf van Conny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s