Fred in Ginderland – 4

4 Yonder 01
Welkom bij dit vierde deel van ons verhaal. Barbara en ik zijn er trots op het al geschreven te hebben. Ga er dus maar weer lekker bij zitten en volg ons naar Ginderland…!

4 Yonder 02
BONS! Ik stond gelijk naast mijn bed! Hoorde ik dit werkelijk? Droomde ik niet? Jeemienee…, het leek net alsof de voordeur met een harde bons was dichtgesmeten. Ik stond stokstijf te luisteren. Goh…, ik voelde me daar niet prettig bij.

4 Yonder 03
Na dat vreemde moment ging ik naar mijn stenencollectie. Nee, die was nog compleet. Mijn regenboog vlinder was er ook nog en dat is echt een heel zeldzame. Ik geloof dat de waarde ervan geschat wordt op zo’n 1000 Simolians.

4 Yonder 04
Ik was nog steeds angstig toen ik naar Barb holde. Ik liep zo snel dat ik buiten adem raakte. Ik deed alle lichten in Barb’s kamer aan. En maakte Barb wel heel erg ruw wakker… Nou ja, daar komt ze ook wel overheen.

4 Yonder 05
“Barb, heb je dat gehoord? Ik geloof dat er iemand in ons huis was! Ik hoorde dat de voordeur met een bons werd dichtgesmeten. O god…, wat als Sean gelijk heeft? Wat als iemand achter onze verzameling aanzit?” Ik trilde nog steeds van de schrik.
“Fred, rustig nou en kom tot jezelf. Ik weet zeker dat alles in orde is. Heb je iets vreemds gezien?” vroeg Barb met een kalmerende stem.
“Nee, eerlijk gezegd niet.”
“Nou dan! Laten we maar verder gaan slapen.”

4 Yonder 06
Mijn hemel, dit huis leek me ineens zo vreselijk groot en mijn slaapkamer was helemaal aan de andere kant. Ik voelde er niet veel voor om die hele afstand te moeten afleggen. Dus… als een kind vroeg ik deemoedig: “Barb… mag ik bij jou in bed slapen?” – “Natuurlijk… kom er maar in hoor.” Wat voelde ik me opgelucht!

4 Yonder 07
De volgende ochtend belde ik Sean. Hij nam niet op maar dat was niet zo erg. Ik sprak een bericht in dat we naar hem toe zouden komen.
Barb’s blik viel op iets in de tuin. Ik liep naar haar toe om te weten wat het was.

4 Yonder 08
Toen we in de tuin kwamen zagen we verschillende lichtende ballen verspreid liggen. Het was moeilijk te zien wat dat was.
“Kom nou Barb, we moeten weg. We kunnen straks wel aan Nita vragen of hij weet wat het is.” Maar ze wilde toch nog even beter kijken.

4 Yonder 09
We zagen die lichtschijnselen overal en toen we dichterbij kwamen merkten we dat het ongeslepen edelstenen waren. Ook zagen we andere mineralen en zelfs zeldzame insecten. Ik werd ongedurig en had nu toch wel haast om naar Sean te gaan. Ik kon er niets aan doen maar de laatste dagen had ik steeds de indruk dat er iemand naar me stond te kijken.

4 Yonder 10
Toen we aankwamen werd Barb afgeleid door het nieuwe huis dat naast dat van Sean staat.

4 Yonder 11
Voor Barb was het de eerste keer dat ze Sean’s huis zag en ik hoef niet te vertellen, dat ze er net zo van onder de indruk was als ik, die eerste keer.

4 Yonder 12
Ik wist, dat Sean niet thuis was. Barb kon haar ogen niet van het nieuwe huis ernaast afhouden. Ze vroeg of ik wist of het huis al verkocht was. Ik zei: “Ja, ik denk van wel. Daar staat de auto die we eergisteravond hebben zien aankomen hier.”

4 Yonder 13
Barb en ik wachtten in de achtertuin op Sean.

4 Yonder 14
Plotseling verscheen Nita. “Hee Nita, wacht jij ook op Sean?”
“Nee, ik woon hier”, antwoordde hij.
“Oh, dat wist ik niet.” Dan was dit dus een verklaring voor het onopgemaakte bed in de gastenkamer die ik had gezien toen ik hier voor het eerst was.
“We moeten met jullie praten”, zei Nita en hij nodigde ons uit binnen te komen.

4 Yonder 15
Toen ik de huiskamer binnenkwam stond de TV aan. Ik draaide me om en *Oh god* Sean kwam binnen. Mijn hart vergat even te kloppen en mijn adem stokte in mijn keel.
Vanaf dit moment was ik me bewust, dat ik van deze man hield.

4 Yonder 16
Ik moest Sean vertellen wat ik thuis had meegemaakt. Die ongeziene aanwezigheid en het harde geluid dat ik hoorde. Ik werd er bijna bang van… Beter gezegd… ik WAS doodsbenauwd! En dan dat vreemde dat Barb nu heeft…. Telkens als ze in de buurt komt bij iets waardevols, komt er een lichtbundeltje uit te voorschijn.

4 Yonder 17
We stonden al in de huiskamer. Nita begon Barb uit te leggen wat het zou kunnen zijn. “Weet je nog dat ik zei dat er magische dingen zouden kunnen gebeuren na het vinden van het boek?”, begon Nita. “Nou, toen ik tijdens het ritueel Shaman werd, moet er iets van die magie op je overgesprongen zijn waardoor je het licht in bepaalde dingen los kan maken en kunt zien wat anderen niet kunnen. Wees maar voorzichtig Barb, er kan gevaar zitten aan dat soort mystieke krachten.”

4 Yonder 18
Sean voegde zich bij het gesprek: “We hebben de schuilplaats van de misdadigers in de gaten gehouden maar zij zijn op hun ‘qui-vive’… We krijgen ze maar niet te pakken. Er zijn wel wat aangiften gedaan over diefstallen in de stad. We moeten nu allemaal extra voorzichtig zijn.”

4 Yonder 19
Uiteindelijk won de nieuwsgierigheid het. Eerst konden we maar niet beslissen of we ons aan de nieuwe buurman zouden moeten voorstellen. Maar ja, de etiquette zegt dat het zo hoort… dus daar gingen we dan.

4 Yonder 20
Hij stelde zich voor als Rex Barringer. Hij zag er zo zelfingenomen uit… Ik weet niet…, ik bedoel… ik vond dat er iets niet met hem pluis was. Ik had maar steeds het gevoel dat ik hem ergens van kende maar ik kon hem toch niet thuisbrengen.

4 Yonder 21
Hij nodigde ons uit binnen te komen. Het was een mooi huis…, kennelijk had hij ook genoeg geld. Ja, jullie kennen me nu wel zo langzamerhand…. Ik hou ervan te snuffelen

4 Yonder 22
Terwijl de anderen met hem aan het praten waren, neusde ik wat rond. Ik vond niet veel bijzonders. Behalve dan dat het me vreemd voorkwam dat de plek nog zo leeg was. Helemaal geen schilderijen of foto’s aan de muren…, hmmm… vreemd hoor!

4 Yonder 23
Het viel me op, dat hij een bijzondere interesse in Barb had. Ik zou haar moeten waarschuwen en haar zeggen dat ik hem voor geen cent vertrouw.

4 Yonder 24
Ik liep richting trap want ik wilde boven gaan kijken. Maar ik merkte dat hij naar me keek…. Nou…, een andere keer misschien.

4 Yonder 25
Het uitzicht van zijn huis uit is spectaculair net zoals in dat van Sean. Ach ja, natuurlijk hadden ze hetzelfde uitzicht vanuit de achtertuin.

4 Yonder 26
“Sean… kunnen we niet weg hier. Ik voel me niet op mijn gemak.”
We namen afscheid en vertrokken.

4 Yonder 27
Ik geloof niet dat iemand zich bewust was van mijn paniekerige gevoel. Ik wilde niet alleen naar huis. Ja, ik weet wel dat Barb er ook zou zijn maar vanavond – vannacht – wilde ik bij Sean zijn. Ik wilde hem vertellen over mijn gevoelens voor hem.

4 Yonder 28
Ik had hem gevraagd of hij me alsjeblieft naar huis wilde brengen en of hij die nacht bij me wilde blijven. Als antwoord omhelsde hij me zo stevig dat ik elke spier van zijn lichaam tegen het mijne aan kon voelen. Mijn hart klopte in mijn keel toen hij me in mijn oor fluisterde: “Het zal me waar genoegen zijn…”

4 Yonder 29
“Barb, Sean brengt me naar huis. Is het OK voor jou als Nita jou naar huis brengt?”
Voordat Barb kon antwoorden zei Nita al: “Natuurlijk Fred, ik breng haar graag naar huis! Misschien wil ze eerst wel met me dineren. Daarna zal ik haar veilig thuisbrengen.”

4 Yonder 30
Ik keek hoe Barb en Nita het huis weer ingingen.

4 Yonder 31
Het was een prachtige, sprookjesachtige avond.

4 Yonder 32
We dronken wat. Ik voelde me een beetje zenuwachtig… je weet wel… vlinders in mijn maag.

4 Yonder 33
We zetten wat romantische muziek aan en dansten een tijdje. Het gevoel zijn lichaam zo dicht bij het mijne te voelen…, zijn hand die mijn wang streelde…. Ik wilde hem zo graag vertellen hoeveel ik van hem hield!

4 Yonder 34
Voor de tweede maal kusten wij elkaar. De verhitte gevoelens tussen ons bereikten een bijna onverdraaglijke hoogte. Mijn hele lichaam trilde… Zijn kus zoog al mijn verstand uit mij. Er werd geen woord gezegd…, ik zou niets gezegd kunnen hebben!

4 Yonder 35
Hij bracht me naar de sofa zonder op te houden me te kussen. Elke centimeter van mijn lichaam stond in brand.

4 Yonder 36
Ik voelde me zo licht als een veertje toen hij me optilde.

4 Yonder 37
Ik was me nauwelijk bewust dat hij me naar mijn kamer had gedragen. We hadden alleen maar oog voor elkaar. Al het andere was weggevallen. Zijn kussen en liefkozingen deden mijn lichaam gloeien. Zijn adem in mijn nek… Ik kon geen woord uitbrengen.

4 Yonder 38
Al kussende kleedde hij me uit. Ik was bijna koortsachtig verblind.

4 Yonder 39
Hij legde me op bed.

4 Yonder 40
Onze lichamen werden één en we wisten niet meer wie van beiden het meest trilde. Ik had nooit gedroomd, dat dit zó zou aanvoelen. Ik dacht hem te horen zeggen ‘ik heb je lief’….

4 Yonder 41
Precies na dat intieme moment werd de slaapkamerdeur open gegooid door Nita die schreeuwend binnenkwam: “OH NEE… BARB IS ONTVOERD! SEAN…, FRED… HELP ME ALSJEBLIEFT.”

Wordt vervolgd…

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Gastschrijvers, Verhalen van Anderen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Fred in Ginderland – 4

  1. conny zegt:

    Hoi Margo
    Net nu het weer spannend was eindigt dit deel ,kijk uit naar het volgende .
    Knuf van Conny

    • margotoele zegt:

      Hallo Conny. Ja, dat doen wij schrijvers altijd. We wachten tot het spannend is en dan “wordt vervolgd”…. dan hopen we dat de lezers zéker terugkomen…. Hahaha….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s