Fred in Ginderland – 5 (Einde)

5 Yonder 01
Ssssttt…! Laat haar maar even liggen. Er is zoveel gebeurd…! In de tussentijd kunnen we de laatste pagina’s lezen van ons avontuur. Fred ligt op haar gemak en als jij er ook bij gaat zitten kunnen we verder gaan… Vooruit maar!

5 Yonder 02
Na de eerste schrik (en een lichtelijk schaamtegevoel mijnerzijds) gingen we naar beneden om goed na te denken over wat er die avond was gebeurd. Sean wist hoe Nita zich momenteel voelde. “Ik ga koffie zetten”, bood Sean aan. Ik was nog steeds in een shock. Wat zou er gebeurd kunnen zijn?

5 Yonder 03
Sean maakte plaats voor de kopjes koffie. We zaten even in stilte. Ik merkte, dat Nita probeerde een beginpunt te vinden om ons te gaan vertellen wat er gebeurd was.

5 Yonder 04
Ik zal nu Nita in zijn eigen woorden de gebeurtenissen laten vertellen.

5 Yonder 05
“Nou… het begon als een perfecte avond. Jullie tweetjes waren net vertrokken. Ik vroeg Barb of ze zin had iets te eten en daarna naar de bioscoop te gaan. De geur van de bloemenstruiken hing nog in de warme avondlucht… en we gingen eerst naar de Bistro.

5 Yonder 06
Er waren niet veel mensen. Ons diner was heerlijk. Ik had tegen Barb gezegd dat ze mocht bestellen waar ze zin in had en niet op de prijs hoefde te letten. En wat denk je…? Bestelde ze een hot dog! Nou ja…! We vermaakten ons prima. Hoe langer ik bij Barb ben, des te moeilijker wordt het om mijn gevoelens in bedwang te houden. Na het eten gingen we naar de bios.

5 Yonder 07
De avond kon niet perfecter worden dan hij al was. Het was een geweldige film…, tenminste… wat we ervan gezien hebben. Na de film leek het wel alsof mijn handen een eigen leven gingen leiden, ik kon maar niet van haar afblijven. En telkens als ik haar aanraakte stokte mijn adem in mijn keel.

5 Yonder 08
Ik kuste haar… *diepe zucht* en ik voel die nog steeds op mijn lippen.

5 Yonder 09
We liepen toen naar het park. De avond was nog steeds zwoel en we hadden het over van alles en niets. Over haar pas verworven gave, … over ons beiden… en over hoe blij ze was voor jullie beiden. Ja Fred, ze heeft je op een voetstuk en vertelde me hoeveel jouw vriendschap voor haar betekent.

5 Yonder 10
We gingen naar de schommels. Ik zweer je, dat ze het kind in mij te voorschijn haalt. Het was een van de gelukkigste momenten van mijn leven… gisteravond en alle tijd die ik met Barb doorbracht.

5 Yonder 11
Ze verontschuldigde zich en zei, dat ze even naar het toilet moest. …Mijn god…, het leek wel alsof ik op een andere planeet was. Ik was van haar vervuld…, ze was overal in en om me heen en in de lucht die ik inademde. En toen hoorde ik het. Haar kreet! Ik zal dat nooit vergeten! In gedachten hoor ik het weer. Ze was er gewoon niet meer! Nergens! Ik heb haar urenlang lopen zoeken maar ze was gewoon verdwenen.
Jongens, we moeten haar zo snel mogelijk vinden. Ik kan deze onzekerheid niet verdragen!”

5 Yonder 12
Nadat Nita ons had verteld wat hij zich herinnerde, maakten we een plan waar we met onze speurtocht zouden beginnen. Ik vertrouwde die Rex voor geen cent dus ik stelde voor bij hem te beginnen. We kleedden ons aan en gingen op stap.

5 Yonder 13
Het was te laat…. Het huis was helemaal leeg.

5 Yonder 14
Rex was er niet meer. De vogel was gevlogen. Er was geen enkele aanwijzing dat hier ooit iemand had gewoond. Na een korte discussie besloten we toen naar het oude, bouwvallige gebouw te gaan.

5 Yonder 15
Toen we er aankwamen zei Sean: “Hee, is dat niet de auto van Rex?”
Ik zei: “Ja…, het lijkt mij van wel.”

5 Yonder 16
Vervolgens zag Sean hem het gebouw inlopen.

5 Yonder 17
We zagen hoe de deur achter hem in het slot viel en er was kennelijk geen mogelijkheid om er ook binnen te komen. We besloten te wachten tot hij er weer uit zou komen. Nita zei, dat hij zou kijken of er misschien een andere ingang was. Hij was zo opgewonden dat hij die slijmbal wel eens iets zou laten zien!

5 Yonder 18
Rex dacht slim te zijn en kwam naar buiten aan de achterkant van het gebouw en net toen hij de hoek omging liep hij in de armen van de pisnijdige Nita.

5 Yonder 19
“Sean! Fred! Kijk eens wie ik hier heb!” Wij waren met z’n drieën en Rex was alleen. We dreven hem in het nauw en Nita begon gelijk te vragen over de verdwijning van Barb.

5 Yonder 20
“Het is niet de eerste keer dat ik je hier rond zie sluipen!” begon Nita. “Je auto stond hier ook al op dezelfde dag dat je het huis naast ons introk.

5 Yonder 21
Ik heb wel gemerkt hoe je continue naar Barb staarde! Je wist natuurlijk dat ze een speciale gave had, of niet soms?!

5 Yonder 22
Je hebt haar waarschijnlijk over de edelstenen horen praten.
5 Yonder 23
En ik heb jou buiten gezien. Toen we je huis uitgingen heb je van achter de auto naar ons staan gluren!

5 Yonder 24
Vanaf dat moment heb ik het gevoel gehad dat je iets van plan was maar ik had nooit gedacht dat je zo’n lief en goed vrouwtje als Barb kwaad zou kunnen doen!

5 Yonder 25
Zeg op! Wat heb je met haar gedaan? Ik weet dat ik gelijk heb! Ik heb je buiten op onze veiligheidscamera gezien!

5 Yonder 26
“Nu kan je geen kant meer uit. Je kan je niet meer verstoppen of wegrennen. Het is met je gedaan SMEERLAP!”

5 Yonder 27
De zon was al onder en Nita was nog steeds niet klaar met deze Rex. Ze schreeuwden naar elkaar.
“KOM OP EN ZEG NU wat je met haar hebt gedaan en waar ze NU is… VOORUIT!!!!”
“Ik heb niets met haar gedaan! Waarom beschuldig je me van iets dat ik niet heb gedaan?!”

5 Yonder 28
Ineens begonnen ze te vechten.

5 Yonder 29
Nita was veel sterker en had al zijn wilskracht nodig om zich in te houden… want hij had hem ter plaatste dood kunnen slaan.

5 Yonder 30
Na het gevecht bekende Rex dat hij Barb naar de mijn had gebracht.
“Nou, wijs ons dan de weg maar! Het is met je gedaan kerel…, je kan niet tegen ons op!” zei ik vol zelfvertrouwen in de wetenschap dat Sean en Nita bij me waren.

5 Yonder 31
Ik raakte wat achter. Het voelde aan alsof mijn benen niet zo snel konden gaan. Ik voelde me ineens zo lijzig en sloom. Maar kijk nu toch eens! Hee… daar is Barb…! Wat is er aan de hand?
Ze zagen er allemaal zo gelukkig en voldaan uit! En kijk toch eens naar al die mineralen en edelstenen! Ik hoor iets… Wat is dat voor geluid?

5 Yonder 32
Ik was heel erg in de war. Barb was aan het praten met Nita. Rex en Sean stonden duidelijk op vriendschappelijke voet. Goh… Barb zag er niet eens uit alsof ze gekidnapt was. Wat is dit… een of andere grap? Wat is dat geluid toch? Waar zijn de lichten op de stenen gebleven?

5 Yonder 33
Dit is werkelijk heel eigenaardig. Dat geluid…. WAT is dat geluid?
Het klinkt harder… Ik moet er nu dicht bij zijn…. Daar… achter die rots…!

5 Yonder 34
Ik liep er naar toe en….. O MIJN GOD! Het is mijn….

5 Yonder 35
…Baby die in de kamer hiernaast ligt te huilen. Jezus! Wat een droom heb ik gehad! Die moet ik nodig opschrijven. Ik zou er zelfs een verhaal van kunnen maken. Ik zal het Sean vertellen als hij wakker wordt en daarna zal ik mijn zus Barb bellen en Nita…. Och en natuurlijk ook Rex. Maar eerst nu het allerbelangrijkste…, mijn kleintje heeft me nodig. Ik zal ze morgen allemaal uitnodigen. Sean heeft natuurlijk ook weer zin om zijn broer te zien… Ja, dat doe ik.

5 Yonder 36
Dus kwamen ze… allemaal. Mijn zuster Barb met Nita, haar echtgenoot… en Sean’s broer. En mijn broertje Rex. We twijfelen nog steeds of we wel van dezelfde ouders zijn want onze ouders hebben geen van beiden blond haar. We plaagden hem vaak door te zeggen, dat hij misschien wel een kind van de melkboer was. Ach… en natuurlijk waren hier ook mijn beeldschone kinderen Holly en Rowan… mijn eigen kleine familie. God zij dank bleek het allemaal maar een droom te zijn geweest…..

5 Yonder 37
– Oh ja… Jij bent eerst aan de beurt Barb! ‘Mensen… dit is Barb, Spitzmagic… een applaus voor haar!

5 Yonder 38
– Ahum… OK

5 Yonder 39
Spitzmagic: “Mag ik jullie hartelijk danken voor het volgen van ons verhaal? Ik wil ook even zeggen dat ik het zonder Fred nooit had kunnen schrijven. Het is fijn om met haar samen te werken. Ik heb er werkelijk veel plezier aan beleefd!”

5 Yonder 40
Ik… ik heb eigenlijk geen woorden voor wat ik zeggen wil. Ik had wel een korte speech voorbereid maar die ben ik op de een of andere manier kwijtgeraakt…. Trouwens… Barb heeft het allemaal al gezegd. Dank jullie wel! O ja… er is toch nog iets dat ik kwijt wil…

5 Yonder 41

Ik ben helemaal verdrietig dat dit nu voorbij is. Barb, je bent zo’n fijne vriendin… en ik zal je missen met schrijven!

 EINDE

Advertenties

Over margotoele

Geboren in Nederland en met een spanjaard getrouwd. Sinds 1971 wonende in Las Palmas op de Kanarische Eilanden. Ik ben beroeps gids en mijn hobby is verhaaltjes te schrijven, die op het spel De Sims zijn geïnspireerd. Nací en Holanda y me casé con un español. Desde 1971 vivimos en Las Palmas de Gran Canaria. Soy guía profesional y mi gran hobby es escribir historietas inspiradas en el juego de Los Sims.
Dit bericht werd geplaatst in Gastschrijvers, Verhalen van Anderen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Fred in Ginderland – 5 (Einde)

  1. Freddie zegt:

    Petje af voor deze geweldige vertaling hoor Margo! 🙂

  2. conny zegt:

    Hoi Margo
    Wat was dit weer een leuk verhaal ,gezellig om te lezen !!
    Knuf van Conny

    • margotoele zegt:

      Hallo Con. Fijn dat je het verhaal leuk vond. Ik ga proberen zo snel mogelijk weer iets van Fred en Barb te vertalen. Je merkt het vanzelf wel. Dank je wel voor de reactie. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s