Wat ik vandaag op school heb geleerd

Feature 1 NL Een kort verhaal van Spladoum… over een leerkracht die vindt dat hij net zoveel als zijn leerlingen moet leren.

*****

What I learned... 02Toen ik afgestudeerd was en mijn diploma op zak had, dacht ik de wereld te kunnen veroveren. Al spoedig kreeg ik mijn eerste baan aangeboden en ik accepteerde het onmiddelijk.

Nu ging ik dus écht werken.

Mijn positie leek eenvoudig genoeg: ‘Baan als Assistent Beheerder bij de Truelong Basisschool. Vereist: Een grote dosis geduld, bereidwilligheid om continue nieuwe ideeën te accepteren en aan te passen, en een grote liefde voor kinderen. Salaris in overeenstemming met ervaring.’ Buiten mijn diploma had ik geen enkele ervaring maar de andere drie attributen had ik wel – dat dacht ik tenminste.

What I learned... 03En zo werd ik dan opzichter bij de schooloversteekplaats—

What I learned... 04—en het klankbord voor mijn secretaresse die altijd klaagde over de vuile borden in de eetzaal—

What I learned... 05—en het doelwit van verontwaardigde leden van de Oudercommissie—

06

—en daarbij moest ik dan ook nog de beledigingen slikken die ik door de weggebruikers van het schoolgebied naar mijn hoofd kreeg geslingerd.

What I learned... 07Meer dan eens, ging ik helemaal geïntimideerd van school naar huis en ik vroeg me af “Wat doe ik hier in godsnaam?” Niemand bereidt een nieuwe beheerder voor op de kleinzielige ergernissen die het beheren van een school met zich meebrengt. De werknemers die liever komen klagen dan zelf het probleem op te lossen…, de ouders die ons persoonlijk opbellen om te redetwisten over een cijfer op het rapport van hun kind…, de leerlingen die continue problemen veroorzaken omdat ze liever niet op school waren.

What I learned... 08En dan natuurlijk altijd… de begroting…, de bekostiging…, de bezuinigingen…. Langzamerhand veranderde mijn wens om het leven van kinderen te veranderen, in de wens dat mijn mouse het de volgende ochtend wel zou doen. …En was een decent kopje koffie nou te veel gevraagd? Hoe werd ik verondersteld een school te beheren als ik niet eens een goed kop koffie kon krijgen?

What I learned... 09Op een ochtend ging alles verkeerd wat maar verkeerd kon gaan. De krantenbezorger had de vuilnisbak omgetrapt…, mijn auto die niet wilde starten…, mijn mobiel kreeg bijna geen signaal and het verkeer zat helemaal vast.

What I learned... 10Ik kwam uiteindelijk bij de school aan en was pisnijdig!

What I learned... 11Vlak bij de hoofdingang stond een meisje dat ik zo nu en dan op de speelplaats bij school had gezien. Ik kon me haar naam niet herinneren….

“Hee, meneer Washington. Weet u nog wie ik ben?”

“Hee hallo…. eh…”

What I learned... 12“Ik ben Shauna Graham. Weet u nog toen de tweede klas cupcakes had gemaakt voor de schoolvoorstelling? Nou… toen heb ik er u een paar in uw kantoor gebracht!”

“Oh ja!” Ik herinnerde me die dag vaag—er waren zoveel bijeenkomsten, zoveel telefoontjes en problemen met archieven en urgente gevallen geweest dat ik nauwelijks tijd had gehad om even te stoppen en te eten. Maar ik herinnerde me haar inderdaad—ze had toen een rood jurkje aangehad en een papieren ceintuur bedekt met blauwe glittertjes. “Die chocolade-achtige choco cupcakes met chocolade glazuur en chocolade hagel?”

What I learned... 13Haar gezicht lichtte op. “U herinnert het zich ECHT! U keek zó kwaad op die dag, dat ik dacht iets verkeerds gedaan te hebben.”

Dacht ze, dat ZIJ iets verkeerds had gedaan?

Pas toen herinnerde ik het me nog beter—ze kwam mijn kantoor in en droeg heel trots het kartonnen bord—en ik zei kortaf “Zet het daar maar neer”. En misschien heb ik er een hapje van genomen terwijl ik wachtte om een telefonische vergadering te beginnen. Uiteindelijk verpieterden de cupcakes en ze begonnen te beschimmelen zodat de conciërge ze een week later weggooide.

Mens, dat diploma heeft me beslist niet geleerd hoe ik het hoofd moest bieden aan zulke drukke perioden.

What I learned... 14“Meneer Washington? We houden een speciale cakeverkoop op de speelplaats. Wilt U een cakeje?”

Ik pakte mijn portefeuille.

What I learned... 15“Eh … Meneer Washington, U hoeft niet te betalen. U ziet er zo bedroefd uit. Ik dacht, dat U er misschien vrolijker van zou worden. Hier… het is voor U.”

What I learned... 16Ik kocht alle cakes die Shauna over had zodat ze terug kon gaan naar haar klas. En voor de rest van de dag, als er iemand mijn kantoor binnenkwam met een klacht, gaf ik een cakeje weg en vertelde wat ik van Shauna had geleerd—dat we bepaalde dingen niet in de hand hebben, maar dat we altijd verantwoordelijk zijn voor ons eigen gedrag.

What I learned... 17En vreemd genoeg… zelfs de koffie smaakte toen beter.

Einde

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s